Ashley Bratcher over wat Pro-Life voor haar betekent

Actrice Ashley Bratcher had geen idee wie Abby Johnson was. De rol kwam op een volstrekt onorthodoxe manier naar haar toe.

Op een dag kreeg Bratcher een opmerking van een vreemdelinge op Instagram die haar vertelde dat ze perfect zou zijn voor deze rol.

“Ze zei: ‘Ashley, ik bid al ongeveer een jaar voor je, en God zegt me dat je voorbestemd bent om deze rol te spelen.””

Bratcher bedankte haar, en negeerde het vervolgens, omdat het idioot klonk.

“Het was echt heel vreemd”, zei Bratcher.

Maar een tijdje later verscheen de instagram-vreemdelinge opnieuw en vertelde Bratcher dat ze echt voor deze rol bedoeld was, en of ze alsjeblieft even wilde kijken.

Ze zwichtte, en stemde ermee in om een paar pagina’s van het script te bekijken.

Abby Johnson was grappig, geestig en charismatisch. Uit de bladzijdes die Bratcher had, had ze geen idee dat het het verhaal was van een vrouw die verantwoordelijk was voor 22.000 abortussen, en die volledig 180 graden zou omslaan met haar standpunt.

Bratcher deed auditie voor de rol.

“Ik ontdekte dat ze een bestaand persoon was, en na de auditie dacht ik dat het personage echt cool was”, zei Bratcher. “Dus wilde ik haar opzoeken en zien hoe ze in het echte leven was.”

“En het was toen dat ik voor het eerst haar getuigenis hoorde, over wat ze zag en wat er tijdens de abortusprocedure gebeurd”, zei Bratcher. Het raakte haar, emotioneel en geestelijk. “Ik was totaal geschokt.”

Ashley Bratcher in “Unplanned” (Unplanned Movie)

“Ik wist dat dit iets was waar ik deel van uit wilde maken, en ik wilde er zeker van zijn dat de wereld het verhaal hoorde”, zei Bratcher. “Vanaf dat moment was ik echt helemaal overtuigd en klaar om de rol op me te nemen.”

Ongepland

Abby Johnson is een voormalig directeur van een Planned Parenthood kliniek; ze had acht jaar voor de organisatie gewerkt en was in die tijd tot “werknemer van het jaar” gepromoveerd. Later in dat jaar, in 2009, nam Johnson ontslag.

Niet alleen nam ze ontslag, maar ze wendde zich ook tot een pro-life organisatie omdat zij de enige mensen waren die het begrepen. En toen sprak ze zich uit over wat ze had gezien, en schokte miljoenen mensen met de waarheid over abortus.

Johnson was al acht jaar bij de organisatie, en adviseerde in die tijd vrouwen om abortussen te laten uitvoeren, voordat ze ooit, via echografie, de abortusprocedure had zien plaatsvinden, omdat Planned Parenthood het niet op die manier deed. Pas toen ze gevraagd werd om een externe arts te assisteren bij een ingreep, zag ze hoe het ging en ontdekte ze dat het gebruikelijk was dat de baby, nog steeds een foetus, wegsprong van de abortus-instrumenten, voordat het in stukken werd gehakt en eruit werd gezogen.

Het zette haar wereldbeeld op zijn kop en dat was de zogenoemde laatste druppel. In persconferenties en toespraken in het hele land, stelde ze Planned Parenthood aan de kaak als een abortus-gedreven bedrijf, met als doel hun omzet te verhogen, in plaats van een verlener van gezondheidszorg te zijn zoals het beweerde. Ze heeft haar verhaal opgeschreven in de memoires “Ongepland” en de film “Unplanned” kwam eerder dit jaar uit.

Abby Johnson. (Abby Johnson)

Tegenwoordig leidt ze ook de organisatie “And Then There Were None”, dat abortuswerkers ondersteunt die de overstap naar een andere carrière willen maken. Johnson en Bratcher ontmoetten elkaar pas halverwege de productie, maar ze telefoneerden en sms’ten voortdurend en werden al snel vrienden.

Het waren zeven intensieve filmweken.

“Ik was gecast en had vier uur de tijd om op een vliegtuig te stappen”, zei Bratcher. Ze had honderd bladzijden aan tekst en verscheen in bijna elke scène van de film. Ze dook er meteen in.

Ashley Bratcher in “Unplanned.” (Unplanned Movie)

Vroeger was Bratcher’s standpunt over abortus een gangbare in het huidige culturele klimaat. Persoonlijk wilde ze geen abortus, maar wilde vrouwen niet in de weg staan die vonden dat ze een abortus nodig hadden.

“Ik was niet echt bekend met de pro-life beweging”, zei Bratcher. Maar in de paar dagen waarin ze zich moest voorbereiden op de rol, deed ze continu onderzoek. Ze keek naar allerlei video’s en gesprekken en hoorde voor het eerst het verhaal van Johnson, waardoor Bratcher in tranen uitbarstte.

“Het was intens”, zei Bratcher. “Het was waarschijnlijk de grootste opgave die ik als actrice ooit heb meegemaakt.”

In de film “Unplanned,” speelt actrice Ashley Bratcher de rol van Abby Johnson, een directrice van een Planned Parenthood kliniek, gelegen naast een religieuze liefdadigheidsinstelling genaamd 40 Days for Life. De ontmoetingen van Johnson met leden van de gebedsgroep van de organisatie veranderen uiteindelijk haar leven. (Met dank aan Unplanned)

Het verhaal van “Ongepland” geeft een gezicht aan het slachtoffer. “Daar te weten komen en dat zien in mijn onderzoek verbijsterde me volledig – te bedenken hoe oud ik ben en nooit heb geweten wat er werkelijk gebeurde”, zei ze.

Een andere wending in Bratcher’s eigen verhaal vond plaats tijdens het filmen. Het was op de set toen ze erachter kwam dat ze bijna zelf geaborteerd was.

Bratcher wist dat haar moeder op 16-jarige leeftijd een abortus had ondergaan en wilde dit verhaal met haar moeder delen, omdat het over barmhartigheid en vergeving ging. Maar terwijl ze het verhaal vertelde, brak haar moeder in tranen uit en vertelde Bratcher dat ze op 19-jarige leeftijd, zwanger van Bratcher, had besloten een abortus uit te laten voeren. Ze lag al op de tafel van de kliniek toen ze op het laatste moment het gevoel kreeg er niet mee door te kunnen gaan en vertrok.

Bratcher vertelde Fox & Friends dat haar vader het verhaal later bevestigde, en dat hij haar vertelde dat ze dachten dat ze zich geen kind konden veroorloven en zich de abortus niet eens konden veroorloven. Om de abortus te betalen, had hij een familiewapen verpand – dat was de prijs van haar leven.

Bratcher wordt vaak gevraagd of ze bang was dat de film een negatieve invloed zou hebben op haar carrière. Twitter had de Twitter-account van de film opgeheven en de advertenties ingetrokken, en een aantal televisienetwerken weigerden zijn reclames te laten zien. De filmmakers hebben geprotesteerd tegen de leeftijdsgrens die aan de film werd gegeven, waardoor minderjarigen de film niet kunnen zien. Maar Bratcher zegt dat ze niet bang is, omdat ze weet waar ze voor staat.

Ondanks pogingen om de distributie van de film te beperken, werd “Unplanned” een nummer 1 in de dvd-verkoop op Amazon en kreeg het lovende kritieken van het publiek.

Onbaatzuchtige liefde

Bratcher begon per toeval met acteren. In haar laatste jaar op de hoge school moest ze een keuzevak nemen en koos in een bevlieging voor een acteerklas, omdat ze op de middelbare school plezier had in de toneellessen.

“Het wakkerde het vuur in mij aan”, zei Bratcher. Op het podium was ze ontsnapt. Ze was niet Ashley Bratcher, die een hypotheek had en later naar de supermarkt moest gaan om boodschappen te doen. Ze kreeg de kans om iemands verhaal te vertellen.

Later, tijdens een afspraakje met haar middelbare school liefje – nu echtgenoot – op de North Carolina State Fair, zag ze een grote stand met een bord: “Wil je acteur worden?”

Bratcher schreef zich in, deed auditie voor een lokale reclamespot en kreeg de rol. Hierna nam een agent haar mee naar New York, waar ze auditie deed voor een honderdtal managers en agenten, en meer dan 20 aanbiedingen kreeg.

“Het deed me beseffen, ‘Oh, wow, ik kan dit echt doen'”, zei Bratcher.

Maar in die tijd was de motivatie een verlangen naar roem, en Bratcher, die van nature competitief is, zei dat ze min of meer met een egoïstische instelling leefde. Het leven ging over wat zij wilde en wat zij eruit kon halen. Ze verhuisde naar New York en leefde een emotioneel en spiritueel uitputtend leven in een strijd met afwijzing. Een workshop over acteren plantte een aantal positieve zaadjes, toen ze de opdracht kreeg om een brief aan zichzelf te schrijven.

Ze moest opschrijven waarom ze besloot actrice te worden, wat het voor haar betekende, en wat voor impact ze wilde hebben met haar carrière.

“Dat was de eerste keer dat ik zei: ‘Ik heb een serieuze, legitieme reden om hier deel van uit te willen maken'”, zei Bratcher. “Vanaf dat moment nam ik die brief altijd ter harte.”

“In de afgelopen jaren … heb ik deel kunnen uitmaken van verhalen waarvan ik voel dat ze mensen een gevoel van hoop geven”, zei Bratcher. “Ik wilde deel uitmaken van het vertellen van echt goede verhalen die iets goeds doen voor het binnenste van mensen.”

Veel hiervan heeft zijn wortels in het geloof van Bratcher, dat geen grote rol in haar leven speelde, totdat ze zelf moeder werd.

“Ik had mijn eigen ongeplande zwangerschap”, zei Bratcher. Ze was net begonnen met acteren, zonder veel resultaat, en haar man was afgestudeerd aan de hoge school en had een baan, maar geen van beiden had echt een carrière.

“Ik moest hulp van de overheid aannemen. Ik had Medicaid en ik maakte  gebruik van WIC; we konden het ons gewoon niet veroorloven”, zei Bratcher. “Maar tegelijkertijd waren we aan het uitzoeken hoe we dat probleem konden oplossen. En ik geloof volledig in de hulp van de overheid als het mensen overeind helpt en op eigen benen krijgt. Ik denk dat als het op de juiste manier wordt gebruikt, het mensen in staat stelt om weer overeind te komen en te doen wat ze moeten.”

Bratcher had het iets meer dan een jaar nodig, en het hielp haar op het goede spoor te komen.

“Het krijgen van mijn zoon heeft vooral mijn geloof versterkt. Ik keek naar dit kleine mensje en kon alleen maar de liefde van God zien”, zei Bratcher. “Ik kon me niet voorstellen dat ik zoveel van hem zou houden. En het klikte gewoon bij me dat als ik zoveel van dit kind houd, hoeveel meer God dan van mij moet houden om dit kleine kindje in mijn armen te kunnen houden en deze ongelofelijke hoeveelheid liefde te kunnen voelen.”

Het veranderde haar hele kijk op het leven.

“Het belangrijkste dat ik van mijn zoon leerde was wat het betekende om onbaatzuchtig lief te hebben – ik was in het verleden zo egoïstisch geweest”, zei Bratcher. Aan de voet van al haar keuzes stond het zichzelf behagen; andere mensen waren niet eens een overweging. Maar op het moment dat ze onbaatzuchtige liefde begreep, realiseerde ze zich wat een oppervlakkig leven ze had geleefd.

“Ik had een liefde ervaren; een ervaring waarvoor we volgens mij op deze planeet zijn. Ik voelde voor de eerste keer deze zeer zuivere en onbaatzuchtige liefde”, zei Bratcher.

“Dat was een groot spiritueel ontwaken voor mij”, zei ze. “Na deze ervaring, en weer terug in de filmindustrie, had ik een gevoel van geloof en identiteit.”

“Ik was niet meer op zoek naar erkenning van iemand, ik hoefde geen rol te krijgen om het gevoel te hebben dat ik succesvol zou zijn, ik had niemands goedkeuring nodig om te weten wat mijn waarde was”, zei ze. “Het is voor mij van cruciaal belang er zorg voor te dragen dat ik intensief met mijn geloof bezig ben.”

Bratcher wilde aanvankelijk geen kinderen, wilde niet verantwoordelijk zijn voor een ander leven en afzien van alle reizen, ervaringen en de carrière waar ze van droomde. Nu heeft ze al die dingen, en ook nog haar zoon.

Bratcher woont het Save the Storks 2nd Annual Stork Charity Ball in het Trump International Hotel bij op 17 januari in Washington. (Paul Morigi/Getty Images)

En “Unplanned” heeft, in plaats van haar carrière te beëindigen, voor Bratcher deuren geopend voor het maken van een positieve impact. Ze heeft twee tv-shows gedaan en speelt de hoofdrol in een romantische komedie waarbij de opbrengst van de film naar een goed doel gaat. Ze is onlangs een partnerschap aangegaan met Heartbeat International voor het in het leven roepen van de Unplanned Movie Scholarship om moeders met ongeplande zwangerschappen te helpen met studiebeurzen.

“Vaak kiezen vrouwen voor een abortus, omdat ze niet de steun krijgen die ze nodig hebben, willen of wensen”, zei Bratcher. “Ze krijgen te horen dat als ze kinderen hebben, ze niet succesvol kunnen zijn, dat ze hun school niet kunnen afmaken, al deze dingen.”

Ze wilde een mogelijkheid bieden om het probleem op te lossen, zoals het studiefonds dat moeders financiële middelen zou geven om hun opleiding af te ronden, en een samenwerkingsverband met een organisatie die over middelen en expertise beschikt. Heartbeat International heeft 3.000 gezondheidscentra voor zwangere vrouwen en voorziet in alles, van opvoedingslessen tot zuigelingenvoeding en kinderopvang.

Ik wilde er zeker van zijn dat ik mijn stem op zo’n manier gebruikte dat ie luid genoeg zou zeggen: “Ja, je kan het”, en er daadwerkelijk iets aan doen”, zei Bratcher.

Door Catherine Yang, Epoch Times

 
SOORTGELIJKE ARTIKELEN