China grijpt terug naar oude tactieken om de economie overeind te houden

Peking plaatst banen en stabiliteit boven financieel risico

Zoals verwacht, kondigde China al de eerste ronde monetaire versoepelingsmaatregelen voor 2019 aan op 4 januari, de eerste van een reeks acties die Peking naar verwachting zal ondernemen om zijn wankelende economie te stutten.

China bereidt zich voor op een uitdagend jaar, zowel economisch als politiek, in binnen- en buitenland. Maar voor het eerste salvo trokken de beleidsmakers weer de oude trukendoos open.

Hiermee zal naar verwachting ongeveer 1500 miljard yuan (€ 189 miljard euro) aan liquiditeit in de economie gepompt worden.

En er komen nog meer versoepelingsmaatregelen. “We verwachten nog eens 300 basispunten RRR-besparingen dit jaar om fiscale versoepeling mogelijk te maken”, schreef Robin Xing, de top China-econoom van Morgan Stanley, in een bericht aan klanten. In het algemeen zou “de groei van het BNP in het eerste kwartaal kunnen afnemen, met een versoepeling van het beleid rond maart”, voegde de bank eraan toe.

Op dezelfde dag ontmoette premier Li Keqiang de leiders van China’s grootste commerciële geldverstrekkers – de “China Construction Bank”, de “Bank of China” en de “Industrial and Commercial Bank of China” – en drong erop aan de kredietverstrekking aan particuliere en kleine ondernemingen te verhogen. Li hoopt dat de toegenomen liquiditeit als gevolg van de RRR-verlaging zijn weg vindt naar de balans van kleine en private bedrijven.

Daartoe heeft de PBoC de zogenaamde ‘Targeted Medium-Term Lending Facility’ onthuld, met een superlage rente, specifiek voor kleinere particuliere bedrijven. Het doel is om kleinere bedrijven in leven te houden en banenverlies te voorkomen.

Vooruitblikkend, zal China naar verwachting verdere versoepelingsmaatregelen aankondigen, grotendeels volgens het oude draaiboek wat we van ze kennen. Dit omvat onder meer bezuinigingen op de BTW en het verminderen van beperkingen op schuldfinanciering op lokaal niveau, waardoor investeringen in infrastructuur en, mogelijk, valutatransacties worden gestimuleerd.

Gaat het ook werken?

Het herhalen van deze goede oude methode van versoepeling zou in de marge kunnen werken, maar het is geen structurele oplossing.

Peking kan de krachtige maatregelen die het in 2008 heeft getroffen, niet uitvoeren. Voorlopig kunnen ze alleen maar hopen dat het spelen met de marges de economie in stand zal houden.

Een decennium van stijgende schulden heeft het vermogen van de natie om de economie veel verder te stimuleren verlamd zonder het financiële risico op te voeren. Bovendien beperken de renteverhogingen van de Amerikaanse Federal Reserve de flexibiliteit van de PBoC ten opzichte van het monetaire beleid. Een door China verlaagde benchmarkrente zou de kapitaaluitstroom vergroten en meer druk op de yuan leggen.

Naast het verstrekken van kleine leningen, stimuleert China ook de infrastructuur met investeringen.

Heel stilletjes, heeft het Permanente Comité van het Nationaal Volkscongres begin januari alvast toestemming gegeven om de lokale overheidsschuldquota vooruitlopend op het schema toe te kennen – dit gebeurt meestal pas in maart – zodat lokale overheden eerder van hun schulden af kunnen. Hiervoor werd ongeveer 1390 miljard yuan (€ 175 miljard) aan nieuwe obligaties uitgegeven.

Een groot deel van dat quotum zal worden toegewezen aan ‘special purpose bonds’, waarvan de opbrengst afhankelijk is van verdiensten met infrastructuurprojecten zoals spoorwegen, snelwegen en herontwikkeling, voornamelijk op afgelegen locaties. Deze projecten tellen niet alleen mee voor de groei van het BNP in China, ze creëren ook banen en zorgen ervoor dat migrerende arbeiders in dienst blijven.

“Als er geen maatregelen komen om de groei te stimuleren, zullen we banen in gevaar zien komen, wat een cruciale dreiging is die de centrale overheid wil voorkomen”, schreef Iris Pang, de belangrijkste China-econoom van ING, in een bericht op 4 januari.

China heeft de lokale overheid- en infrastructuurschulden van de laatste crisis nog steeds niet opgeschoond – een deel staat op de balans van de zogenaamde vermogensbeheersmaatschappijen in China (slechte banken) en andere zijn gekocht door pensioenfondsen en particuliere investeerders.

Tot nu toe probeert Peking behoedzaam meer schuld toe te voegen, omdat dit soort uitstel alleen kan als er ruimte op de weg in zicht komt. Maar deze keer is de weg smaller en de inzet hoger.

Door Fan Yu

 
SOORTGELIJKE ARTIKELEN