China verliest 97 miljoen dollar per dag door aanvallen op Saoedi-Arabische oliecentrales.

Drone-aanvallen op Saoedi-Arabische oliecentrales kosten China nog eens 97 miljoen dollar per dag als grootste klant van Saoedi-Arabië en ’s werelds grootste importeur van ruwe olie.

De aanval van 14 september door tien gewapende drones op het olieveld Khurais van Aramco, dat in handen is van de staat, werd uitgevoerd vanaf een afstand van meer dan 1.200 kilometer door Houthi-rebellen in Jemen. Grote branden werden al snel onder controle gebracht, maar de aanvallen hebben de wereldvoorraad met ongeveer 5,7 miljoen vaten per dag ingekrompen. Het Khurais-olieveld produceert één procent van de olie in de wereld en Abqaiq is de grootste olieverwerkingsfabriek van het bedrijf, met de capaciteit om 7 procent van het wereldwijde aanbod te raffineren.

China werd in 2017 de grootste olie-importeur ter wereld en de import bereikte in augustus een record van 9,85 miljoen vaten per dag (bpd), een stijging van 9,6 procent ten opzichte van het voorgaande jaar. Volgens TankerTrackers.com, die de transporten bijhoudt,  gebaseerd op satellietbeelden en radiotransponders, nam de import van China toe van 921.811 bpd in augustus 2018 tot 1.802.788 bpd in juli 2019. Dat bedroeg 25 percent van de 7.3 miljoen bpd export van Saudi-Arabië.

De internationale standaardprijs voor ruwe olie, aangeduid als “Brent Crude”, sprong op 16 september met 14 procent omhoog van 60,22 dollar per vat tot ongeveer 68,07 dollar per vat. De Shanghai Futures Exchange noteerde de prijs voor “Brent Crude” zit daar $2.20 boven  en is $70.27 per vat, wegens de zware afhankelijkheid van China van de Saudi-Arabische import.

Het National Interest merkte op dat het onduidelijk is of de aanvallers drones of wellicht kruisraketten gebruikten om door te dringen in “wat één van de best verdedigde – of op zijn minst een van de meest veilige – luchtruimen ter wereld had moeten zijn”.

De Vijfde Vloot van de V.S. is gelegen op ongeveer 100 km van Abqaiq in Bahrein en patrouilleert in de Perzische Golf. Amerika heeft ook luchtmachtbasissen en militaire faciliteiten die zijn uitgerust met volledig geïntegreerde luchtverdedigingssystemen waaronder radar over 150 km afstand langs de westelijke Golf, zich uitstrekkend van Koeweit tot de Verenigde Arabische Emiraten. Het Saoedische luchtruim wordt beschouwd als bijzonder goed verdedigd, met Amerikaanse luchtverdedigingssystemen zoals het Patriot surface-to-air raketsysteem.

Generaal David Perkins, de commandant van het Amerikaanse ‘Army Training and Doctrine Command’ sprak in maart tijdens het Global Force Symposium van het Amerikaanse leger en zei dat “een zeer hechte” bondgenoot van de VS een Patriot-raket van 3,4 miljoen dollar heeft gebruikt om een consumenten drone van 200 dollar naar beneden te halen. Generaal Perkins noemde de zet een oneconomische “overkill”, maar dat was voor deze laatste aanval.

Verschillende landen in het Midden-Oosten waren al bezig met het verbeteren van hun luchtverdedigingssystemen als reactie op de groeiende Houthi en Iraanse offensieve wapencapaciteiten, waaronder Quds kruisraketten en Samad-3 langeafstandsdrones. Saudi-Arabië ontving in juli extra Patriot raketten; Qatar streeft naar meer steun van de V.S. om zijn raketsystemen van de Patriot in werking te stellen; en Bahrein ondertekende in augustus een overeenkomst om Patriot systemen te kopen.

China heeft geweigerd om zich aan te sluiten bij de door de V.S. geleide multinationale marine-escortecoalitie die ongeveer 14 tankschepen beschermt die dagelijks ongeveer 1,3 miljard dollar aan ruwe olie vervoeren door de smalle Straat van Hormuz. Ondanks internationale sancties, importeerde China in juli tussen de 142.000 en 360.000 bpd uit Iran, dit is ongeveer de helft van het importniveau van vorig jaar.

De Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken Mike Pompeo beschuldigde Iran van het geven van de wapentechnologie aan de Houthis voor de aanval. De minister van Energie Rick Perry verklaarde dat de Verenigde Staten klaar staat om “middelen van de Strategic Petroleum Oil Reserves in te zetten indien nodig om eventuele verstoringen van de oliemarkten als gevolg van deze agressieve actie te compenseren”.

De Verenigde Staten hebben het grootste deel van de overcapaciteit van de wereld met betrekking tot de ruwe olie met een binnenlandse productie die, van ongeveer 5 miljoen bpd in 2008 tot een recordhoogte van 12,4 miljoen bpd vorige week is toegenomen. De internationale ruwe olie-export van de V.S. met ongeveer $6 per vat korting, is gestegen van 500.000 bpd in 2017 tot een gemiddelde van ongeveer 3,5 miljoen bpd in 2019. Met de bestaande infrastructuur hebben de Verenigde Staten de capaciteit voor nog eens 2 miljoen bpd aan export.

De Zuid-Chinese Morning Post meldde dat “Peking zich in een precaire positie bevindt” door de afhankelijkheid van de Saoedi-Arabische leveringen van ruwe olie en moet andere leveranciers gaan aantrekken. China begon begin 2017 met de import van ruwe olie uit de V.S. en de leveringen bereikten in juni 2018 een hoogtepunt van 520.000 bpd. Maar de Sino-Amerikaanse handelsoorlog zorgde ervoor dat Peking de import inperkte, en China kondigde onlangs een heffing aan van 5 procent voor de import van ruwe olie uit de Verenigde Staten.

Door Chriss Street

Chriss Street is een expert in macro-economie, technologie en nationale veiligheid. Hij heeft gediend als CEO bij verschillende bedrijven en is een gedreven schrijver met meer dan 1.500 publicaties. Hij geeft ook regelmatig strategielezingen aan afgestudeerde studenten van topuniversiteiten in Zuid-Californië.

 

 

 
SOORTGELIJKE ARTIKELEN