China verscherpt toezicht op burgers en dissidenten onder het mom van Stedelijk Management

Het Chinese regime heeft een overheidsinstantie gecreëerd, die onschuldig klinkt, maar massaal burgers controleert en een rol speelt bij de vervolging van religieuze groeperingen.

Het agentschap wordt een “uitgebreid beheercentrum” genoemd en de ambtenaren die de filialen exploiteren staan bekend als “raster beheerders”. Het systeem heeft de laatste maanden aan bekendheid gewonnen nadat de Chinese staatsmedia hun bijdragen hebben geprezen om de verspreiding van het CCP-virus (Chinese Communistische Partij), beter bekend als het nieuwe coronavirus, in de hand te houden.

De Epoch Times heeft meerdere gelekte overheidsdocumenten verkregen waaruit blijkt dat Peking zich grootschalig  inzet voor het opzetten van dergelijke centra en het vullen van de vacatures, evenals het enorme budget dat aan deze inspanningen is toegewezen. Het uiteindelijke doel is om de samenleving in een strakke greep te houden, zo blijkt uit de documenten.

Overgang

Het eerste gebruik van “raster beheerders” was aan het begin van de jaren 2000. Het Chinese regime koppelde de term aan een “op de samenleving gebaseerd civiel controlesysteem”, waarbij steden en gemeenten in kleinere sub-secties zijn verdeeld, die “rasters” worden genoemd.

Eén van de taken van een raster beheerder is volgens een lokaal overheidsbericht, dat hij “een promotor van de regels en het beleid van de partij” moet zijn.

Shanghai was een van de eerste Chinese steden die het systeem incorporeerde. In 2003 kondigde het plaatselijke bestuur een 20-jarig ontwikkelingsplan aan, waarin het “rasterbeheersysteem” zou worden gebruikt om de middelen van de stad, zoals openbare diensten en openbare groenvoorzieningen, toe te wijzen.

In 2008, prezen ambtenaren van Shanghai het succes van het systeem als oplossing van stedelijke problemen, zoals het efficiënt verwijderen van afval in de openbare ruimte, omdat één rasterbeheerder verantwoordelijk zou zijn voor ongeveer 10 rasters, elk ter grootte van ongeveer 10.000 vierkante meter.

Het werd politiek belangrijker in april 2015, toen het Algemeen Bureau van het Centraal Comité van de CCP en de kabinet-achtige Staatsraad een document publiceerden over het opbouwen van een systeem dat “de openbare veiligheid in de samenleving zou kunnen versterken”. Door deze rasters en politiebureaus te integreren, zouden deze nieuwe ‘uitgebreide bestuurscentra’ de burgers in de gaten houden.

Toen het Chinese regime in 2016 Project Dazzling Snow uitrolde om het platteland te bedekken met geavanceerde beveiligingscamera’s, werden deze centra, commandoposten voor het uitvoeren van verbeterde surveillance door kunstmatige intelligentie. Het stedelijke equivalent van dit project wordt Skynet genoemd.

Samen met het Golden Shield – een enorme online monitoring en censuur infrastructuur die de beruchte “Great Firewall” omvat -zijn de twee projecten de Orwelliaanse instrumenten van Peking om het land te veranderen in een staat met hightech surveillance.

Surveillance

Het rastersysteem is een manier voor het Chinese regime om de activiteiten van de inwoners in de gaten te houden en ervoor te zorgen dat ze niet tegen de partij ingaan.

In een uitgelekt document van 15 mei 2016 beschrijft de gemeentelijke overheid van de stad Dalian welke stappen er gezet moeten worden om deze bestuurscentra op te zetten: ze zouden hun bereik moeten vergroten tot “diep binnen de families” en moeten in staat zijn om “actief de sociale orde te monitoren” en de lokale partijcommissies en overheidsinstellingen bij te staan.

Rasterbeheerders moeten minstens twee keer per dag patrouilleren in grote straten, gebouwen en openbare plaatsen. Ze moeten altijd op de hoogte zijn van de “publieke opinie” en “tijdig eventuele veiligheidsrisico’s en instabiele factoren in hun rasters ontdekken”, aldus het document.

In een ander uitgelekt document van Dalian, zei de gemeentelijke overheid dat ze bijna 500 miljoen yuan (ongeveer 61 miljoen euro) beschikbaar zou maken om 32.000

nieuwe “openbare veiligheidscontroleposten” op te zetten.

De Epoch Times verkreeg ook verschillende uitgelekte overheidsdocumenten die de massale omvang van dit systeem aantonen.

In de stad Daqing was er één “uitgebreid bestuurscentrum” op stadsniveau, 10 centra op districtsniveau, 138 centra op gemeentelijk niveau en 770 centra op dorpsniveau. De stad had eind 2019, 2,7 miljoen inwoners.

De 770 dorpskernen hadden volgens het uitgelekte document de leiding over 6.690 rasters en  hadden 7.404 rasterbeheerders.

Uit een ander uitgelekt document bleek dat Mudanjiang, een stad van ongeveer 2,6 miljoen mensen, eind vorig jaar verdeeld was in 4.124 rasters, met in totaal 1.027 dorpskernen en 4.282 rasterbeheerders.

Dit jaar heeft het Chinese regime deze centra en rasterbeheerders ingezet om inwoners te controleren en de quarantaineregels af te dwingen. Op 3 februari hield de provinciale overheid van Guangdong een persconferentie om de plaatselijke “uitgebreide bestuurscentra” te huldigen als vitaal voor het stoppen van de verspreiding van het virus.

Vervolging

Maar de centra en beheerders hebben stiekem taken die een grove schending van de mensenrechten inhouden.

Zo zorgde bijvoorbeeld in mei 2019 een bestuurscentrum in Wuchang, een district in de stad Wuhan, ervoor dat He Xiaoling, een lokale beoefenaar van Falun Gong in een hersenspoelcentrum kwam, volgens Minghui.org, een in de VS gesitueerde website die de vervolging van Falun Gong door de CCP documenteert. Tien dagen eerder werd ze gearresteerd en vastgehouden door de lokale politie voor haar geloof.

Falun Gong, ook bekend als Falun Dafa, is een oude spirituele praktijk die meditatieve oefeningen bevat. Terwijl de beoefening in de jaren negentig van de vorige eeuw in China enorm populair was, werden de beoefenaars vanaf juli 1999 het doelwit van een nationale vervolging.

Onlangs, begin september, meldde Minghui dat een rasterbeheerder met de achternaam Yang in het district Huili van provincie Sichuan, een aanhanger van Falun Gong, genaamd Zhang Zhengyou thuis lastigviel.

Een online magazine over religieuze vervolging in China, Bitter Winter, meldde in januari 2019 dat de lokale autoriteiten in Lhasa, de hoofdstad van de Tibet regio, de Tibetaanse boeddhisten bedreigd werden en hun religie moeten opgeven als ze overheidssteun voor levensonderhoud wilden blijven ontvangen.

Bitter Winter schreef dat het stadsbestuur, om de naleving zekeren te stellen, rasterbeheerders aanstelde om toezicht te houden op de Tibetanen van 9 uur ’s morgens tot 21 uur ’s avonds, met vermelding van naamloze bronnen.

Het publiceerde in september 2019 ook een rapport op basis van interviews met een aantal naamloze bestuurders. Een bestuurder in de provincie Shandong zei dat zijn taak ook bestond uit het monitoren van dissidenten, mensen die onlangs zijn vrijgelaten uit de gevangenis, en religieuze minderheden, inclusief degenen die Falun Gong beoefenen.

Rasterbeheerders kregen speciale smartphones van de overheid om te rapporteren over wat ze gezien hadden. In sommige gebieden van de provincie Fujian werden volgens Bitter Winter rasterbeheerders beloond voor het rapporteren van dissidenten. Zij zouden 1.000 yuan (ongeveer 118 euro) krijgen voor elke religieuze dissident die werd ontdekt en gevangen genomen.

Door Frank Fang
Volg Frank op Twitter: @HwaiDer

Origineel op 21 oktober 2020 gepubliceerd op The Epoch Times: China Tightens Surveillance on Citizens, Dissidents in Name of Urban Management
Kijk ook naar: 

 

 
SOORTGELIJKE ARTIKELEN