Chinese regime probeert Shen Yun Performing Arts te ondermijnen

Een gedocumenteerde geschiedenis van ondermijnende pogingen van het Chinese regime

De voorstellingen van deze groep worden geprezen door beroemdheden, invloedrijke leiders en kunstliefhebbers. Het publiek gaat vaak ontroerd en geïnspireerd weg.

Shen Yun, waarvan de Chinese karakters “de schoonheid van de goddelijke wezens die dansen” betekenen, wil volgens de website de 5.000 jaar Chinese beschaving nieuw leven inblazen door middel van muziek en dans. Opgericht in 2006 in New York, hebben de jaarlijkse producties van Shen Yun rondgereisd langs honderden theaters over de hele wereld en opgetreden in uitverkochte prestigieuze zalen in Noord-Amerika en Azië.

De oprichters van het bedrijf zijn artiesten in ballingschap. Niet in staat om traditionele Chinese kunst te presenteren binnen het communistische China – waar de campagne om elementen uit de Chinese geschiedenis en cultuur te vernietigen tijdens de Culturele Revolutie de Chinezen bijna van hun wortels scheidde – hebben ze Shen Yun opgericht zodat ze vrijelijk hun passie voor het rijke erfgoed van China konden uiten.

Daarom heeft de regering in Peking, met haar censuurregime dat alleen door de staat gecensureerde optredens toestaat, voortdurend geprobeerd de voorstellingen van Shen Yun in Amerika en daarbuiten te saboteren en te ondermijnen.

Sinds de eerste jaren van Shen Yun zijn er talrijke gevallen van pogingen tot inmenging van Chinese consulaten over de hele wereld gedocumenteerd.

In steden in de Verenigde Staten heeft Peking verschillende tactieken gebruikt: consulaten en ambassades hebben brieven naar theaters gestuurd om hen ervan te overtuigen Shen Yun geen huurcontract te geven; de staatsmedia van Peking hebben betaalde advertenties geplaatst in een Amerikaanse krant, die Shen Yun belasteren; de sponsors van Shen Yun zijn lastiggevallen; en internetcommentaren worden ingezet om negatieve beoordelingen online te plaatsen.

Ondanks de inspanningen van Peking, zijn de Amerikaanse theaters grotendeels onverschrokken gebleven; in plaats van toe te geven aan politieke druk van buitenaf, hebben ze ervoor gekozen de artistieke vrijheid te ondersteunen. Shen Yun toert nu door meer dan 80 steden in de Verenigde Staten.

Dreigbrieven

Peking heeft zijn standpunt over Shen Yun expliciet gemaakt. Op 23 december 2008 verscheen op de website van het Chinese consulaat-generaal in Chicago een Chinees bericht die Shen Yun “anti-China” noemde.

Maar de serieuze inspanningen om Shen Yun’s optredens af te schrikken begonnen rond 2010.

In de Verenigde Staten was één van de belangrijkste middelen het onder druk zetten of bedreigen van theaterzalen om hun ruimte niet te verhuren aan Shen Yun.

Eind januari 2010 zou Shen Yun optreden in The Robinson Center Music Hall in Little Rock, Arkansas. Toen stuurde het consulaat-generaal kantoor in Houston, Texas een ongedateerde, niet getekende brief naar de Music Hall, met de beschuldiging dat Shen Yun “China-US relaties ondermijnt”.

De brief was bedoeld om Shen Yun in diskrediet te brengen en beweert dat het “de stabiliteit van China ondermijnt en de Chinese regering omverwerpt”, “anti-Chinese propaganda verspreidt” en “de Chinese cultuur denigreert en verstoort”.

Aan het einde van de brief wordt gevraagd dat als Shen Yun vraagt om “zaalverhuur, goedkeuring of sponsoring, zeg dan alstublieft gewoon NEE”.

Maar het management van het theater negeerde de brief. De optredens van Shen Yun verliepen zonder problemen.

Brief van het consulaat
De brief van het consulaat-generaal kantoor in Houston, Texas, naar de Robinson Center Music Hall in Little Rock, Arkansas. (The Epoch Times)

Een ambtenaar in het theater van Houston, waar Shen Yun enkele maanden later zou optreden, het Wortham Center, werd ook onder druk gezet door het Chinese regime. Maar de ambtenaar zei dat hij niet geïntimideerd was.

In plaats daarvan besloot de gemeenteraad van Houston Shen Yun te ondersteunen met een verklaring waarin staat dat 2 en 3 juli 2010 “Shen Yun voorstellingsdagen” zijn.

Het gebaar scheen een gerichte reactie op pogingen om zich in de voorstellingen van Shen Yun te mengen.

In Seattle, Washington deed zich in januari 2012 een soortgelijk incident voor toen Shen Yun zich voorbereidde om daar op te treden. Deze keer schreef het Chinese consulaat in San Francisco een brief aan de leden van de gemeenteraad van Seattle, met de vraag om “geen proclamatie of felicitatiebrief te sturen voor de voorstelling, of de voorstelling bij te wonen”.

De lokale media van Seattle hebben de intimidatiepogingen aan de kaak gesteld met King 5, het lokale filiaal van NBC, die er een televisie-uitzending aan wijdde.

Dit is een welbekende tactiek. Al in 2007 hebben medewerkers van Shen Yun melding gemaakt van een dergelijke beïnvloeding van lokale ambtenaren, zoals toen het Chinese consulaat in Los Angeles een brief stuurde aan ambtenaren van Orange County waarin zij werden gewaarschuwd de voorstellingen van Shen Yun niet te steunen.

Toenmalige voorzitter van de Orange County Board of Supervisors schreef uiteindelijk een openbare brief waarin hij de pogingen van Peking om druk uit te oefenen op ambtenaren aan de kaak stelde: “Uw brief is een formeel verzoek aan de Orange County Board of Supervisors om samen te werken met de onderdrukking van Falun Gong door uw regering….Ik ben persoonlijk beledigd door uw verzoek en zal het zeker niet honoreren”, schreef Chris Norby.
Norby verwees naar de Falun Gong meditatiepraktijk, een spirituele discipline die sinds 1999 ernstig wordt vervolgd door het Chinese regime.

Als onderdeel van Shen Yun’s uitbeelding van het hedendaagse China, geven sommige van haar dansen de aanhoudende tragedie van de vervolging weer; veel van de oprichters van Shen Yun zijn ook volgelingen van Falun Dafa.

Gebaseerd op de principes van waarachtigheid, mededogen en verdraagzaamheid, trok Falun Gong, ook bekend als Falun Dafa, al snel na de introductie in 1992 miljoenen volgelingen aan. Het atheïstische regime in Peking maakte zich al snel zorgen dat Falun Dafa een bedreiging zou kunnen vormen voor de ideologie van de Chinese Communistische Partij.

In juli 1999 startte de toenmalige leider van de Partij een landelijke campagne om Falun Dafa beoefenaars te intimideren, te arresteren en te detineren, terwijl hij het propaganda-apparaat van de staat gebruikte om de meditatiegroep en de volgelingen ervan te belasteren.

De angst van Peking dat de wrede vervolging aan het internationale publiek wordt onthuld, heeft de plannen gevoed om Shen Yun systematisch te dwarsbomen, waar het ook optreedt.

Een schema

Toen deze pogingen om druk uit te oefenen op ambtenaren en theaterzalen niet werkten, probeerden Chinese autoriteiten een andere tactiek.

In 2010 ontving het Long Center theater in Austin, Texas, waar Shen Yun zou optreden, een ongebruikelijke e-mail.

De correspondentie kwam van een Gmail-account genaamd “Jianhai Chao”. In de e-mail begint de persoon met het bespreken van een olieramp in de Golf van Mexico. Dan beweert de persoon een Falun Dafa beoefenaar te zijn en pleit voor het publiek van het theater om hun gedachten te kanaliseren: “Op deze manier kan het kwaad worden gedood en opgelost in het bloedwater”, aldus de e-mail.

Het theaterpersoneel, dat de e-mail deelde met lokale presentatoren, vermoedde dat de onzinnige verhalen afkomstig waren van Chinese instanties die zich voordoen als Falun Dafa beoefenaars om ze in diskrediet te brengen – vergelijkbaar met de propaganda die op het vasteland van China werd verspreid om de vervolging door Peking aan het volk te rechtvaardigen.

Datzelfde jaar in juni ontving de Chrysler Hall in Norfolk, Virginia, een e-mail, die ook te danken was aan het feit dat Shen Yun daar zou optreden, van een vermeend lid van het publiek, die beweerde dat ze e-mails ontving van Falun Dafa beoefenaars die haar een slechte indruk gaven. De afzender, [email protected], eindigde de brief met het theater aan te sporen Shen Yun niet te ontvangen.

De optredens van Shen Yun gingen toch door. In juli stuurde de burgemeester van Austin een boodschap naar het gezelschap en feliciteerde het met de succesvolle optredens.

In 2015 ontmoetten ambtenaren van het Chinese consulaat in Chicago persoonlijk een manager van het Peabody Opera House in St. Louis, Missouri.  De ambtenaren eisten dat het theater Shen Yun’s boeking zou annuleren – of anders zou het de betrekkingen tussen de Verenigde Staten en China schaden. De theatermanager was niet onder de indruk, en gaf geen gehoor aan de eisen.

Meer trucjes

De meest recente aanpak die Peking heeft bedacht is openlijker. China’s Engelstalige krant China Daily die door de staat beheerd wordt, betaalde voor een advertentiebijlage die op 25 januari 2017 in de Washington Post verscheen.

In de bijlage stond een artikel met de titel “Godslastering vermomd als kunst”, dat denigrerende en gemene opmerkingen over Shen Yun en Falun Dafa bevatte. Het was een poging Amerikaanse lezers te ontmoedigen Shen Yun’s komende optredens bij te wonen in Washington DC’s gerenommeerde Kennedy Center.

Shen Yun Performing Arts
Shen Yun Performing Arts’ eindapplaus in The Kennedy Center, op 21 januari 2017. (Lisa Fan/De Epoch Times)

Het scheen dat de inwoners van DC onaangedaan waren door de advertenties in China Daily; Shen Yun’s week-lange uitvoering in Kennedy Center was goed bezocht, volgens de lokale organisatoren.

De poging van Peking om te voorkomen dat Shen Yun waarheidsgetrouwe verhalen over het oude en hedendaagse China vertelt, werkte averechts.

De plannen van Peking zijn op niets uitgelopen, en in tegendeel, het publiek in de Verenigde Staten resoneert vaak met precies die gedeelten van Shen Yun’s verhaallijnen waar het Chinese communistische ambtenarenapparaat bezwaar tegen heeft.

“Hun strijd voor vrijheid was zeer ontroerend….Ik denk dat het voor mij mijn gebeden vernieuwt voor mensen in China om vrij te zijn, om de waarheid te kennen, en om te kunnen uitdrukken wie ze zijn – om niet te leven in angst voor tirannie van de regering”, zei Rebecca Laird, een bezoeker van Shen Yun’s optreden op 10 mei in het Shea’s Performing Arts Center in Buffalo, New York.

Door Annie Wu, Epoch Times

 
SOORTGELIJKE ARTIKELEN