De duivel en Karl Marx

Paul Kengor is hoogleraar politieke wetenschappen aan het Grove City College in Grove City, Pennsylvania in de VS. Hij heeft zojuist “The Devil and Karl Marx” gepubliceerd, een zorgvuldige kijk op de duivelse kant van Karl Marx. Het boek is verschenen in een belangrijke periode in onze geschiedenis, omdat zovelen, vooral jongeren vielen voor het verleidelijke lied van het socialisme dat hen door de academische elite werd aangeleerd.

“Het Zwartboek van het Communisme”, uitgegeven door Stephane Courtois, beschrijft het marxistisch-leninistische dodental in de 20e eeuw. De opbouw is als volgt: USSR, 20 miljoen doden; China, 65 miljoen; Vietnam, 1 miljoen; Noord-Korea en Cambodja, elk 2 miljoen; Oost-Europa, 1 miljoen; en ongeveer 3,5 miljoen in Latijns-Amerika, Afrika en Afghanistan.

Deze cijfers weerspiegelen niet de werkelijke omvang die professor R.J. Rummel in “Death by Government” heeft aangegeven. Hij stelt vast dat de Sovjet-Unie vanaf 1917 tot aan haar ineenstorting 61 miljoen mensen vermoordde of hun dood veroorzaakte, meestal de eigen burgers. Van 1949 tot 1976 was het Chinese communistische regime van Mao Zedong verantwoordelijk voor de dood van maar liefst 78 miljoen mensen van haar eigen burgers.

De intellectuele elite van de wereld spitst zich graag toe op de moorddadige wreedheden van Adolf Hitler, maar negeert die van de socialisten in de wereld. Mao Zedong wordt al lange tijd bewonderd door academici en de linksen in ons land. Vaak gingen ze marcherend en zwaaiend met zijn rode boekje rond om lof over hem te zingen met, “Citaten van voorzitter Mao Tse-tung”. De communicatiemanager van president Barack Obama, Anita Dunn, zei in juni 2009 in haar openingstoespraak voor St. Andrews Episcopal High School in de Washington National Cathedral, dat Mao een van haar helden was.

Of het nu gaat om de academische wereld, de media-elite, maatstaven van de Democratische Partij of organisaties als de NAACP, de Nationale Raad van La Raza, Green for All, de Sierra Club en het Children’s Defense Fund, er is een grote tolerantie voor de ideeën van het socialisme – een systeem dat meer doden en menselijke ellende heeft veroorzaakt dan alle andere systemen samen. De linksen, de socialisten en de progressieven van vandaag zouden zich moeten storten op het idee dat hun agenda weinig verschilt van die van de massamoordenaars van de nazi’s, de Sovjets en de maoïsten. We moeten in gedachten houden dat men niet voor vernietigingskampen of veroveringsoorlogen hoeft te zijn om een tiran te zijn. De enige vereiste is dat men moet geloven in het primaat van de staat, boven de individuele rechten.

Kengor benadrukt een ander kenmerk van Marx dat door zijn volgelingen wordt genegeerd. Dit kenmerk van het Marxisme zou verontrustend moeten zijn voor Patrisse Cullors, medeoprichter van Black Lives Matter, die zei dat zij en haar medeorganisatoren “getrainde marxisten” zijn. Ik vraag me af of ze ook de visie van Marx delen op gebied van ras. De schoonzoon van Marx, Paul Lafargue, werd gezien als iemand met negerbloed in zijn aderen. Marx denigreerde hem als “Negillo” en “De Gorilla.”

Marx had een soortgelijke haat voor Joden. Hij verwees naar zijn socialistische collega en arbeidersvereniger Ferdinand Lasalle als een “vette jood”, “de kleine snoek”, “Poolse water jood” en “joodse n—r”. In 1844 schreef Marx een essay met als titel “De Joodse Vraag” waarin hij vraagt: “Wat is de wereldse verering van een Jood?” Zijn antwoord: “Afpingelen. Wat is zijn wereldse god? Geld.”

In de loop der jaren hebben linksen het communistisch/socialistisch totalitarisme en de democratie, moreel gelijkgesteld. W.E.B. Du Bois, schreef in de National Guardian (1953): “Jozef Stalin was een groot man; weinig andere mannen uit de 20e eeuw benaderen zijn kaliber”. Walter Duranty noemde Stalin “de grootste levende staatsman … een rustige, onopvallende man.” George Bernard Shaw sprak zijn bewondering uit voor Mussolini, Hitler en Stalin. Econoom John Kenneth Galbraith bezocht het China van Mao en prees Mao Zedong en het Chinese economische systeem. Michel Oksenberg, de China-expert van president Jimmy Carter, klaagde erover dat “Amerika gedoemd is te vergaan totdat radicale, zelfs revolutionaire, fundamentele veranderingen, de instituten en waarden veranderen”, en drong er bij ons op aan om “ideeën en oplossingen van China te lenen”.

Het werk van Kengor benadrukt het kwaad van het marxisme. De vraag is of de Amerikanen uit zijn les zullen leren, of zich laten misleiden door valse beloften en zullen moeten leven in de verschrikkingen van het socialisme. Trouwens, Zweden en Denemarken hebben een groot welvaartssysteem, en ze hebben markteconomieën – geen socialistische economieën, zoals sommige linksen beweren.

Door: Walter E. Williams

Ph.D., Walter E. Williams, is een professor in economie aan de George Mason University in Fairfax, met onderscheiding van John M. Olin. Auteur van verschillende boeken en ontvanger van vele prijzen en onderscheidingen, hij zit momenteel in verschillende directies en adviesraden, waaronder het Hoover Instituut, Grove City College, Cato Institute, Institute of Economic Affairs, en de Heritage Foundation.

De meningen die in dit artikel worden geuit zijn de meningen van de auteur en weerspiegelen niet noodzakelijkerwijs de opvattingen van The Epoch Times.

Kijk ook naar: 

Origineel op 16 september 2020 gepubliceerd op The Epoch Times: The Devil and Karl Marx

 

 
SOORTGELIJKE ARTIKELEN