De schaduwzijde van ondersteunende relaties

Loyaliteit van een geliefde die geen grote dosis van de objectieve waarheid bevat, kan onze andere relaties schaden...

Stel je voor dat je een verhitte ruzie hebt gehad met een collega en je belt je man of vrouw op om erover te praten.

Je partner kan gewoon luisteren en je een kans geven om te ventileren, of je misschien aanmoedigen om naar binnen te kijken naar je eigen gedachten over de situatie. Óf ze kunnen reageren op één van de volgende twee heel gangbare manieren.

Ze kunnen partij kiezen in het conflict en je verzekeren dat je gelijk hebt, dat je collega het mis heeft en dat je het recht hebt om boos te zijn.

Of je partner kan je aanmoedigen objectief naar het conflict te kijken en je te wijzen op redenen waarom je collega misschien toch niet zo schuldig is.

Welke van deze laatste twee reacties heeft je voorkeur? Wil je een partner die onvoorwaardelijk achter je staat of een partner die advocaat van de duivel speelt?

Wat is op de lange termijn beter voor je?

In een recent onderzoek wilden we de contouren en de gevolgen van deze gebruikelijke relatiedynamiek onderzoeken.

Willen we onvoorwaardelijke steun?

Als je bent zoals de meeste mensen, wil je waarschijnlijk een partner die je steunt. We hebben allemaal de neiging om empathische partners te willen die ons begrijpen, voor onze behoeften zorgen en onze standpunten bevestigen.

Deze kwaliteiten – die door onderzoekers van relaties worden aangeduid als interpersoonlijke ontvankelijkheid – worden gezien als een belangrijk ingrediënt voor sterke relaties. Onderzoek heeft aangetoond dat er een verband bestaat tussen het hebben van een ontvankelijke partner en het gelukkig en goed aangepast zijn.

Maar het hebben van een empathische partner is niet altijd een goed ding – vooral als het gaat om je conflicten met anderen.

Als we met iemand ruzie maken, hebben we de neiging om onze eigen bijdrage aan het conflict te minimaliseren en te overdrijven wat onze tegenstander fout heeft gedaan. Dit kan het conflict verergeren.

Nadat we betrokken zijn geweest bij een conflict, zullen we ons vaak tot onze partners wenden om te ventileren en steun te zoeken.

In ons onderzoek vonden we dat empathische en zorgzame partners het eerder eens waren met de negatieve visie van hun geliefden op hun tegenstander en de tegenstander de schuld van het conflict gaven.

We ontdekten ook dat mensen wiens partners op deze manier reageerden, uiteindelijk veel meer gemotiveerd waren hun tegenstanders te vermijden en hen als slecht en immoreel beschouwden, en minder geïnteresseerd waren in verzoening. In feite meldde 56 procent van de mensen die dit soort empathie hadden ontvangen, dat ze hun tegenstanders vermeden, wat de oplossing van conflicten kan schaden met als gevolg dat die relatie vaak wordt verbroken.

Aan de andere kant meldde slechts 19 procent van de deelnemers die dit soort steun van hun partners niet kregen, hun tegenstanders te mijden.

Het ontvangen van empathie van partners had ook te maken met de escalatie van conflicten: Nadat hun partners hun kant hadden gekozen, wilde 20 procent van de deelnemers hun tegenstander “gekwetst en ellendig” zien, vergeleken met slechts 6 procent van degenen die dit soort steun niet kregen. En 41 procent van degenen die empathische reacties kregen, probeerde te leven alsof hun tegenstander niet bestond, vergeleken met slechts 15 procent van degenen die geen onwrikbare steun ontvingen.

Gevolgen op lange termijn

Deze dynamiek werden in de loop van de tijd versterkt. Ze weerhield mensen ervan hun conflicten op te lossen, ook al vonden mensen de reacties van hun partners emotioneel bevredigend. Om deze reden bleven ze zich ventileren, waardoor er meer mogelijkheden kwamen om de vlammen van het conflict aan te wakkeren. Mensen leken op zoek te gaan naar partners die hun conflicten in de loop van de tijd verergeren.

Wat is hier de les?

We willen vaak partners die ons het gevoel geven dat we ons begrepen, verzorgd en erkend voelen. En het is natuurlijk te verlangen dat onze geliefden zich gesteund voelen.

Maar kalmerende en bevestigende reacties zijn op de lange termijn niet altijd in ons belang. Net zoals het voorrang geven aan onmiddellijke emotionele bevrediging boven het nastreven van langetermijndoelstellingen schadelijk kan zijn, zijn er ook nadelen als partners prioriteit geven aan het geven van een goed gevoel op het moment in plaats van ons te helpen met de moeilijke problemen in het leven vanuit een rationeel, onbevooroordeeld perspectief.

Degenen die het welzijn van hun dierbaren op de lange termijn beter willen ondersteunen, zullen misschien eerst empathie bieden en de ander een kans geven zich te laten ontladen, maar vervolgens overgaan tot het moeilijkere werk. Namelijk het helpen van dierbaren om objectief over hun conflicten na te denken en erkennen dat, in de meeste conflicten, beide partijen enige schuld hebben aan het conflict, en de situatie vanuit verschillende perspectieven bekijken.

De waarheid kan pijn doen. Maar soms is een objectieve, onpartijdige vertrouweling wat we het meest nodig hebben.

 

door EDWARD LEMAY  en MICHELE GELFAND 

Edward Lemay is universitair hoofddocent psychologie aan de Universiteit van Maryland en Michele Gelfand is een vooraanstaand hoogleraar aan de afdeling psychologie van de Universiteit van Maryland. Dit artikel is oorspronkelijk gepubliceerd in The Conversation.

 
SOORTGELIJKE ARTIKELEN