EXCLUSIEVE Video: Minister Mike Pompeo: De Chinese Communistische Partij is ‘Binnen de Poorten’

Toen het over de Sovjet-Unie ging, zei president Ronald Reagan dat Amerika moest “vertrouwen, maar controleren”. Nu de Chinese Communistische Partij de ene belofte na de andere heeft gebroken, roept de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken, Mike Pompeo, op tot een beleid van “wantrouwen en verificatie”.

In deze aflevering zitten we met minister Pompeo om de tafel en bespreken waarom het belangrijk is om onderscheid te maken tussen de Chinese communistische partij en de Chinese natie, waarom godsdienstvrijheid de kern vormt van het Amerikaanse buitenlandse beleid, en wat er nodig is om de Amerikaanse republiek te beschermen tegen het Chinese communistische regime.

Dit is American Thought Leaders, en ik ben Jan Jekielek.

Jan Jekielek: Minister Mike Pompeo, het is een groot genoegen u bij American Thought Leaders te hebben.

Min. Mike Pompeo: Het is geweldig om bij je te zijn. Bedankt voor de uitnodiging om vandaag hier te zijn en dit geweldige gesprek te voeren.

Dhr. Jekielek: Toen u zich in de Nixon-bibliotheek uitsprak in een toespraak behorende bij een serie van vier over de aanpak van China, zei u dat Chinese dissidenten al decennia lang waarschuwen voor de aard van de Chinese communistische partij, maar dat ze grotendeels werden genegeerd. U heeft dit tot op zekere hoogte veranderd. U heeft een reeks dissidenten verwelkomd om met hen te spreken en vervolgens over deze dingen te leren. En op de Internationale Dag van de Rechten van de Mens heeft u ook echt een Chinese ambtenaar gesanctioneerd voor grove schendingen van de mensenrechten tegen Falun Gong beoefenaars, wat de eerste keer is in de 21 jaar lange vervolging van deze groep in China. We hebben er een groot artikel over geschreven; we hebben dit onderwerp uitgebreid behandeld. Waarom denkt u dat het zo lang duurde?

Min. Pompeo: Mijn goedheid, dat is een gecompliceerde vraag. Het gaat helemaal terug naar het Tiananmen plein. We kennen de aard van dit regime, en eerlijk gezegd hebben vrijheidslievende mensen over de hele wereld door de geschiedenis heen de aard van autoritaire regimes gekend. En toch hebben we het genegeerd.

We hebben het deels genegeerd, omdat we een instelling voor buitenlands beleid hadden met een diepe overtuiging dat als we genoeg spullen met hen zouden verhandelen, als we met hen in zee zouden gaan, een deel van de Chinese communistische partij, in ieder geval naar buiten toe, op een eerlijke en wederkerige basis zou gaan werken met de wereld. En dat was overduidelijk in zijn geheel totaal verkeerd, en toch was de weerstand vanuit vele hoeken enorm groot, om een heleboel redenen, waarvan sommige economisch, en sommige zijn gewoon echt mensen die dachten naar een betere plek te gaan. Het is duidelijk niet waar.

President Trump herkende dat toen hij met zijn campagne begon en toen hij aantrad. We zijn nu fundamenteel veranderd in de manier waarop ik denk dat het Westen naar China kijkt, niet alleen de Verenigde Staten. Als je naar Europa en Australië en Zuidoost-Azië kijkt, weten ze dat ook. Ze weten ook dat de Chinese Communistische Partij niet goed is. En toen die dissidenten dus aan de bel trokken en ons over deze problemen vertelden, keken wij langs hen heen. We hielden ons met andere uitdagingen bezig.

We waren betrokken bij een zeer groots antiterrorismecampagne – hoe toepasselijk – , en we hebben ons oog van deze enorme dreiging weggehaald, en nu staat het recht voor ons. Het is binnen onze poorten. De Chinese Communistische Partij is hier in Amerika en de Trump-regering is in alle opzichten begonnen het schip in de juiste richting te draaien om Amerika weer het juiste te laten doen en zich te beschermen tegen deze communistische dreiging in China.

Dhr. Jekielek: Je hebt je meer dan welke minister dan ook geconcentreerd op religieuze vrijheid. Natuurlijk past dit terrein erg goed binnen de Chinese kwestie. Nogmaals, waarom is dat? Waarom is dit zo belangrijk?

Min. Pompeo: Het is het hart van iedere beschaving, dit idee dat mensen een inherente waardigheid hebben vanwege hun mens zijn. En als je dat deel fout hebt, dan komen daar slechte dingen uit voort, veel diplomatieke dingen, sommige militaire, veel slechte dingen vloeien daar uit voort. Dus wij, onder leiding van president Trump, hebben ons niet alleen in China, maar ook elders gericht op godsdienstvrijheid.

Maar vooral bij de Chinese Communistische Partij, we hebben gezien wat ze met de Oeigoeren in het westen van het land doen. We hebben gezien wat ze de Tibetanen hebben aangedaan. We zien nu dat ze hetzelfde doen met andere etnische minderheden, waaronder de mensen in Mongolië en het noorden van China. En dan de christenen in het hele land, juist, de sinificatie van de Bijbel. Deze dingen zijn fundamentele beledigingen voor de menselijke waardigheid en iets dat een kenmerk is van autoritaire regimes, en secretaris-generaal Xi Jinping is niet anders.

Hij weet dat hij steeds meer macht en controle moet hebben om te kunnen blijven regeren. En dat sluit de belangrijke ruimte uit van godsdienstvrijheid die ieder mens in de wereld zou moeten hebben. En we hebben ons best gedaan en probeerden dat in het voetlicht te plaatsen, of het nu ging om het spreken met de leiders in het Vaticaan of het spreken met religieuze leiders in andere delen van de wereld en om, voor mij persoonlijk, een kans te krijgen om enkele van deze mensen te ontmoeten die vervolgd zijn of waarvan hun families werden vervolgd, is ook een prachtige persoonlijke ervaring geweest om deze nobele, verbazingwekkende mensen te zien die gewoonweg de mogelijkheid willen om het recht op hun eigen geweten uit te oefenen.

Ik ben trots op het werk dat het ministerie van Buitenlandse Zaken heeft gedaan. Ik ben trots op wat president Trump en onze regering hebben gedaan. En ik heb er alle vertrouwen in dat de wereld dit drumritme zal volhouden, door simpelweg te eisen dat de Chinese Communistische Partij de mensen toestaat hun door God gegeven rechten uit te oefenen om al dan niet hun geloof te belijden op de manier die verkiezen.

Dhr. Jekielek: U heeft veel moeite gedaan om de concepten van de Chinese natie en de Chinese communistische partij te scheiden in de hoofden van de mensen, en waarschijnlijk ook hier bij het ministerie van Buitenlandse Zaken. Waarom is dat zo belangrijk voor u?

Min. Pompeo: Wel, er is veel geschiedenis. De dynastieën in China, de geschiedenis van die plaats is lang en legendarisch. En de mensen die deze plek bevolken zijn goede mensen. Jammer genoeg leven ze onder het juk van een autoritair regime dat hen de mogelijkheid ontneemt om hun gezin te laten floreren. De langste tijd werd hen zelfs de mogelijkheid ontzegd om kinderen te krijgen op de manier die ze wilden. Er vond selectieve abortus plaats.

Enkele van de grootste drama’s in de beschaving van de afgelopen 50 jaar hebben zich binnen China voltrokken. Maar het is niet het volk die ze veroorzaakt. Het zijn deze leiders die geld stelen, die staatsbedrijven ertoe aanzetten dingen te doen die niets te maken hebben met de wijze waarop de wereld zou moeten werken, en ontzeggen hen – terwijl ze sommige mensen uit de armoede halen, om zeker te zijn – ontzeggen ze hen de fundamentele politieke vrijheden waar ieder mens recht op heeft.

En ik bewonder dus het Chinese volk. Ik heb er alle vertrouwen in dat het Chinese volk een andere weg voorwaarts wil. Ze willen hun vrijheden. En het is de Chinese Communistische Partij die hen dit ontneemt. Het is belangrijk om ze gescheiden te houden. Er zijn veel Chinezen die verspreid  over de hele wereld leven, ook hier in de Verenigde Staten van Amerika. We willen ze eren, en we bewonderen ze. En we hopen dat ook zij zich zullen aansluiten bij de oproep om de aard te veranderen van de manier waarop dit regime zich in zijn internationale activiteiten gedraagt.

Dhr. Jekielek: U heeft dus gezegd dat we op dit moment nooit meer echt terug kunnen naar de status quo met betrekking tot China, wat in wezen de status quo was tot vier of vijf jaar geleden. De vraag is, ik denk dat u de zeventigste minister van Buitenlandse Zaken bent, er is een groter verloop dan bij presidenten.

Min.Pompeo: Ja, daar maak ik de hele tijd grapjes over, ja.

Dhr. Jekielek: Dus, wat kan ervoor zorgen dat deze benadering van de Chinese Communistische Partij wordt gehandhaafd wanneer de volgende overdracht plaatsvindt?

Min. Pompeo: Ik denk dat mensen wereldwijd dit niet zullen laten gebeuren. Ik denk zeker dat de Amerikanen nu meer gericht zijn op deze dreiging. Lange tijd ontkenden de Amerikaanse leiders dat dit gebeurde. Ik denk dat de mensen het niet konden zien of voelen of omdat hun leiders hen vertelden: “Nee, het is oké als ze miljoenen banen stelen van mensen in Kansas of Iowa die iets hebben uitgevonden of ze stelen een of andere technologie die in de Silicon Valley of in de Boston Corridor is uitgevonden”. Amerikaanse leiders zeiden: “Dat is oké. We gaan een mooie cent verdienen, maak je geen zorgen.”

Die dagen zijn voorbij. En ik denk dat de mensen dit ook zagen met het Wuhan-virus. Ik denk dat ze over de hele wereld de aard van het regime van dichtbij hebben gezien. En ik zag dit ook in de peilingen, maar nog belangrijker, omdat ik de wereld heb rondgereisd en met mensen heb gesproken, denk ik dat ze nu de aard van dit regime begrijpen op een manier die ze drie, vier, of vijf jaar geleden niet begrepen. Ik denk dat wij daar deels verantwoordelijk voor zijn.

Maar niemand gaat terug. Geen mens, of hij nu in Indonesië of Vietnam of in Singapore is, niemand zal ooit nog erkennen dat de Chinese Communistische Partij goed is. Ze zien het. Ze zien het duidelijk, en daarom heb ik er alle vertrouwen in dat de druk die nu op de Chinese Communistische Partij wordt uitgeoefend, echt is. En niet alleen omdat de leiders het eisen. Omdat mensen over de hele wereld het kunnen zien. Het ware gezicht van de Chinese Communistische Partij is blootgelegd.

Dhr. Jekielek: Ik ben geneigd dat te geloven. Ik heb zeker een heleboel verschuivingen in het denken gezien, maar dan krab ik hier aan mijn hoofd bij de principe overeenkomst tussen de EU en China waar u zich natuurlijk zeer goed bewust van bent. Ik denk dat u zelfs hebt gezegd dat de mensen in Brussel u hebben gezegd: “We gaan niet terug naar de status quo”. Dit verdrag, als het echt doorgaat, lijkt me het tegenovergestelde, als, het voorbij gaan aan de status quo in de andere richting.

Min. Pompeo: Vergeet niet, dat handel met China oké is. Als ze ons widgets verkopen en we kopen widgets, en het is eerlijk en rechtvaardig en op basis van wederkerigheid, als een Amerikaans bedrijf of Europees bedrijf kan investeren in China met dezelfde regels waarmee zij hier kunnen investeren, en het heeft geen invloed op de Amerikaanse nationale veiligheid, dan is dat prima.

Wat wij niet kunnen doen is, wat wij – wij de wereld niet kunnen doen – is, wat wij al 50 jaar doen, dat elke keer als de Chinezen een uitzondering eisen, of dat nu een uitzondering is op het nationale veiligheidsbeleid, of een set van handelsregels bij de WTO, of [wanneer ze zeggen] “Weet je, de Wereldgezondheidsorganisatie is interessant, maar eerlijk gezegd, we gaan gewoon niet doen wat ze ons vroegen om te doen. We zullen ze coöpteren en politiseren.” Dat zijn de dingen die we moeten stoppen.

We kunnen het ons niet permitteren, we kunnen niet op de knieën blijven gaan voor de Chinese Communistische Partij zoals we dat al 50 jaar doen. Daar zullen zij van profiteren. Ze zullen doen wat algemeen secretaris Xi Jinping zegt dat hij wil doen. Dus ze zullen een hegemoniaal vermogen ontwikkelen om vazalstaten over de hele wereld te hebben. Dat is niet acceptabel.

De ideeën over vrijheid en onafhankelijkheid die ons dierbaar zijn en die onze oprichters hier in de Verenigde Staten dierbaar zijn, zouden de regels moeten zijn, de basis van hoe de wereld in wisselwerking treed in de komende 50 jaar. En als wij niet opstaan, als het Westen niet opstaat en het Westen is een idee, geen locatie – als het Westen niet opkomt voor de dingen waarvan we weten dat ze belangrijk zijn, dan zal in feite de Chinese Communistische Partij zegevieren en zullen onze kinderen en onze kleinkinderen in een heel andere wereld leven. Niemand van ons wil dat.

Dhr. Jekielek: Hier is een uitdagende vraag, althans voor mij, lijkt het een uitdaging. We geven hier in Amerika nog steeds tienduizenden visa aan Chinese studenten. We weten al dat de Chinese Communistische Partij van sommige van hen zeker verwacht dat ze in principe op verschillende niveaus van intensiteit voor hen werken. Hoe gaan we daar mee om? We doen dit nog steeds, toch?

Min. Pompeo: Dat klopt. Er zijn meer dan 300.000 Chinese studenten in een doorsnee jaar die hier in de Verenigde Staten studeren. Voor zover die studenten hier willen komen om te leren en blootgesteld te worden aan het Westen, is dat prima. Dat is eerlijk gezegd een goede zaak. Ze gaan terug naar hun thuisland en zien vrijheid en de mogelijkheid om je gezin te vormen op de manier die jij wilt, daar krijgen ze een voorproefje van. Dat is goed.

Wat we helaas hebben meegemaakt is dat de Chinese Communistische Partij en de MSS [ministerie van staatsveiligheid] en PLA [volksbevrijdingsleger], de veiligheidsapparaten in China, te veel van deze studenten hebben ingelijfd. We hebben een paar duizend van hen eruit geschopt die we gemakkelijk konden identificeren. Dat is nog niet eerder gebeurd. We hebben nu veel meer werk verricht in de scholen om ze bewust te maken van de risico’s die verbonden zijn aan subsidies, en onderzoeksprojecten die de Chinese Communistische Partij had geïnfiltreerd of waar ze op zijn minst toegang toe hadden.

Dus we hebben onze onderzoeksinstellingen in een betere positie gebracht. We hebben een heleboel Confucius-instituten gesloten door ze te benoemen voor wat ze zijn. En ik ben naar de verschillende staten gereisd, soms hiervoor bekritiseerd, maar ik ben door de Verenigde Staten gereisd om het verhaal te vertellen. Ik sprak in Georgia Tech, ik sprak in Wisconsin over de Chinese Communistische Partij binnen onze poorten, binnen onze regering, binnen onze instellingen voor hoger onderwijs, binnen onze onderzoeksinstellingen.

Als we dat goed doen, als we controleren en ervoor zorgen dat onze gevoelige elementen op een passende manier worden beschermd, dan is het prima om Chinese studenten hier te laten studeren. Maar dat moet de hele wereld doen. Het zijn niet alleen Amerikaanse instellingen. Ze studeren in instellingen in Australië en in Europa en in plaatsen over de hele wereld. Dit is niet alleen een Amerikaanse uitdaging. De hele wereld moet dit oppakken.

Dhr. Jekielek: Natuurlijk zijn er zeer belangrijke verschuivingen geweest, precies zoals u beschrijft. Tegelijkertijd zien we Wall Street of investeringen, voor zover ik kan zien, zo veel mogelijk met volle kracht vooruit China in gaan.

Min. Pompeo: Ik denk dat dat ook een beetje is verschoven, mede als gevolg van president Trump en het beleid dat hij heeft gevoerd. Maar ik denk dat velen van hen ook het ware gezicht van de Chinese Communistische Partij hebben gezien tijdens het coronavirus. Zij zagen hun instellingen gecorrumpeerd. Ze hebben nu staatsbedrijven zien concurreren op een manier die ik denk dat ze de laatste jaren nog niet volledig erkend hebben. Dus er is begonnen met het verschuiven van de toeleveringsketens naar andere plaatsen.

Ik denk dat het bedrijfsleven zich vandaag de dag bewuster is van de politieke risico’s die verbonden zijn aan activiteiten in China en op een manier die er twee of drie jaar geleden nog niet was. Het is waar dat er daar nog steeds aanzienlijke investeringen plaatsvinden. Ik herinner me dat president Trump heeft gezegd: “Geweldig. Als we dit op een eerlijke en wederkerige manier doen, dan is dat waarvoor de handelsovereenkomsten bedoeld zijn. Als we dit op een eerlijke en wederkerige manier doen, is dat prima. We moeten onze veiligheid beschermen.”

Maar ik denk dat wat de investerings- en zakenwereld tot zich heeft genomen – de uitdagingen van de Chinese Communistische Partij, en terwijl de veranderingen vaak traag verlopen, en soms een stap vooruit en dan een paar stappen opzij – denk ik dat ook zij dit hebben erkend en zich zullen gaan bewegen in een richting die de centrale functie vervult, namelijk de bescherming van de Amerikanen en onze veiligheid hier in eigen land. Dat bestaat uit een militaire component en een grote economische component. We willen ervoor zorgen dat de mensen hier in de Verenigde Staten goed betaalde banen hebben en dat de Chinese communistische partij ze niet van ons steelt door dingen te doen die gewoonweg volstrekt onaanvaardbaar zijn.

Dhr. Jekielek: Dus je hebt deze aanpak van “wantrouwen en verifiëren” gedefinieerd, ik veronderstel dat naar voorbeeld van of gebaseerd op Reagan’s aanpak. Sommige mensen denken dat dit een te antagonistische taal is om over een ander land te spreken, vooral een grote zoals China.

Min. Pompeo: Elke ervaring die ik heb gehad in mijn zes jaar als lid van het Congres en nu vier jaar in de Trump regering lijkt te suggereren dat alles behalve het wantrouwen van de Chinese Communistische Partij dwaasheid is. Ze hebben de ene belofte na de andere gebroken, niet alleen beloften aan de Verenigde Staten, beloften aan de wereld, beloften aan het volk van Hongkong, beloften aan hun eigen volk op het vasteland van China, een belofte aan president Obama dat ze de Zuid-Chinese Zee niet zouden militariseren.

Keer op keer op keer, de Chinese Communistische Partij belooft dat als ze een virusprobleem hebben, ze dat ook zullen onthullen. De lijst is eindeloos. Ze hebben nog steeds, tot op de dag van vandaag, de Wereldgezondheidsorganisatie niet toegestaan te beginnen met haar onderzoek naar de oorsprong van dit virus. En toch hebben ze beloofd dat ze dat wel zouden doen. Nee, ik denk niet dat het beschrijven van “wantrouwen maar controleren” als het kernmodel waarmee de Verenigde Staten zou moeten omgaan met de Chinese Communistische Partij op welke manier dan ook het doel mist op een manier die je suggereert dat anderen hebben gezegd.

Dhr. Jekielek: U noemt China’s activiteiten rondom het virus, bij wijze van spreken. Dit is een interessante vraag. Je hebt al dat gepraat over buitenlandse inmenging in de verkiezingen en zo. We weten dat er een vertraagd rapport is dat hierover wordt opgesteld. Van wat ik begrijp, weten we dat de Chinese Communistische Partij erbij betrokken is. De manier waarop ze met het virus zijn omgegaan heeft op zijn minst een grote invloed gehad op de verkiezingen. Ik denk niet dat iemand dat zou betwisten. Hebben jullie hier al over nagedacht?

Min. Pompeo: Ik kan niet veel zeggen. Ik laat de inlichtingendiensten hun werk afmaken en breng het naar buiten waar toepasselijk, maar het Amerikaanse volk moet weten dat ik hierover in Wisconsin heb gesproken – de Chinese Communistische Partij is overal om ons heen. Ze werken op onze scholen. Ze werken in onze clubs en organisaties. Ze hebben een gezicht dat een burgerorganisatie wordt genoemd, terwijl het in feite een element van de Chinese Communistische Partij is die informatie verzamelt.

Dit is het type bedreiging dat anders is, anders in aard dan wat we in een vreselijk lange tijd hebben gezien, en de reacties [die] zullen ook anders moeten zijn. En dat geldt zeker voor verkiezingen. De Chinese Communistische Partij lobbyt duidelijk hard, werkt hard. Ze hebben consulaten in heel Amerika waar hun diplomaten gedrag vertonen dat niet strookt met wat wij als diplomaten moeten doen.

We hebben een van hen gesloten omdat het heel duidelijk was dat ze een spionage-operatie uitvoerde vanuit het consulaat in Houston. Maar het Amerikaanse volk moet gewoon op zijn hoede zijn, in de zin dat we ons ervan bewust moeten zijn dat de Chinese Communistische Partij niet handelt op een manier die in het belang van Amerika is. En het leiderschap van de Verenigde Staten moet daar met het Amerikaanse volk samen heel duidelijk over zijn.

Dhr. Jekielek: We moeten zo gaan afronden. Maar één ding dat ik je nog wilde vragen is iets waarvan ik denk dat veel mensen zich daar niet bewust van zijn. Het is deze “Commissie voor onvervreemdbare rechten”, als ik de naam goed heb, die u heeft aangesteld. En heel kort, waarom is dit zo belangrijk voor u, en wat is het doel ervan?

Min. Pompeo: Wij begonnen hier; deze reeks rechten die onze Stichters erkenden -ze creëerden niet – ze erkenden dat [wat] God aan ieder van ons had gegeven – centraal staat in het Amerikaanse verhaal, en de uitzonderlijke natie die we zijn, hangt af van ons fundamentele begrip van Amerika op dezelfde manier als onze Stichters dat deden, deze joods-christelijke traditie van rechten, natuurlijke rechten, die aan ieder van ons worden toegekend door God.

Ik keek naar de hele wereld, ik keek naar de inspanningen op het gebied van de mensenrechten die begonnen in de 20e eeuw en nu in deze eeuw, en ik zag het loskomen van onze grondbeginselen, althans hier in Amerika. En ik wilde terugkeren en enkele deskundigen op het gebied van de mensenrechten vragen hier eens naar te kijken, dus ik heb een commissie n het leven geroepen onder leiding van een vrouw met de naam Mary Ann Glendon.

Mensen van veel verschillende geloofsovertuigingen en veel verschillende politieke achtergronden, keken terug naar de oprichting, met de vraag: “Vertel me hoe ons buitenlands beleid effectief kan worden gegrondvest op de Amerikaanse traditie”. En ik vroeg hen om dat te doen. Het was fascinerend om te zien, omdat ze ook naar andere tradities in de wereld keken, naar mensenrechtentradities, en we hebben nu een wereldwijde inspanning gelanceerd om te praten over deze dingen die er toe doen, deze intrinsieke rechten die voor ieder van ons zo belangrijk zijn. Ik hoop dat uw kijkers allemaal een kijkje gaan nemen – het is een kort verslag, het is zo’n 50 pagina’s lang – laat ze er een kijkje naar nemen.

Het gaat terug, het herinnert ons aan de grootsheid van Amerika en hoe slim en capabel onze Stichters waren en waarom dat zo centraal staat in de successen die onze natie heeft gehad. Deze rechten zijn van belang. Als alle rechten, als alles een recht wordt, kan ons buitenlands beleid op een principiële manier worden gevoerd. En ik wilde ons terugbrengen naar die traditie.

Dhr. Jekielek: Minister Mike Pompeo, het was zo’n genoegen om u hier te hebben.

Min. Pompeo: Dank je. Erg fijn om je te zien. Dank je.

Dit interview is bewerkt voor de duidelijkheid en beknoptheid.

American Thought Leaders is een programma van de Epoch Times dat beschikbaar is op YouTube, Facebook en de website van The Epoch Times. Het wordt uitgezonden op Verizon Fios TV en Frontier Fios op NTD America (Channel 158).

Door Jan Jekielek
Volg Jan op Twitter: @JanJekielek

Origineel op 5 januari 2021 gepubliceerd op The Epoch Times: EXCLUSIVE Video: Sec. Mike Pompeo: China’s Communist Party Is ‘Inside the Gates’

 
SOORTGELIJKE ARTIKELEN