Gedwongen orgaan doneren: overzeese patiënten stroomden naar China voor transplantaties

De wetgeving om transplantatietoeristen die ongeoorloofde organen ontvangen, in te perken, kan volgens advocaat grote gevolgen hebben

China’s orgaantransplantatie-industrie groeide exponentieel in de vroege jaren van deze eeuw en vandaag de dag is China het land voor transplantatietoeristen uit de hele wereld. Ondanks het feit dat orgaandonatie in China minimaal is, zijn de organen overvloedig verkrijgbaar en variëren de wachttijden van een paar dagen tot twee maanden – iets wat in een ander land ongekend is.

Bovendien hebben patiënten gemeld dat hun transplantatieoperaties van tevoren gepland waren. De grimmige realiteit hiervan werd duidelijk in 2005 door de Israëlische harttransplantatiechirurg Dr. Jacob Lavee, toen een patiënt hem vertelde dat hij naar China zou gaan voor een harttransplantatie en de operatie al stond gepland op een specifieke datum.

Zich realiserend dat dit alleen het resultaat kon zijn van gedwongen orgaanroof, nam Dr. Lavee het voortouw in het opstellen van de Israëlische orgaantransplantatiewet, die in 2008 van kracht werd, en in wezen de aankoop en verkoop van menselijke organen verbiedt.

Deze stap heeft een belangrijke impact gehad op het terugdringen van transplantatietoerisme uit Israël, aldus een onderzoek dat in december 2012 in het American Journal of Transplantation werd gepubliceerd. Vergelijkbare wetgeving is in de maak in Canada; het wetsvoorstel S-240  om orgaanhandel te bestrijden werd op 27 februari unaniem aangenomen door de Commissie Buitenlandse Zaken en zal doorgaan voor een laatste lezing in het Lagerhuis.

Professor Jacob Lavee, directeur van de Harttransplantatie-eenheid in het Sheba Medical Center, het grootste medische centrum van Israël. (Alex Ma / Epoch Times)

In een rapport van Organs Watch, een organisatie die is gevestigd aan de Universiteit van Californië, identificeerde zij transplantatietoeristen uit Canada als een van de grootste groepen orgaankopers ter wereld.

Dr. Jeff Zaltzman, hoofd van niertransplantaties in het St. Michael’s Hospital in Toronto, heeft gezegd dat ten minste 50 van zijn patiënten naar China zijn gegaan voor transplantaties. Zaltzman zei op een forum in 2014 over gedwongen orgaanverwijdering, dat wat er in China gebeurt, een derde soort donor heeft gecreëerd die niet wordt gevonden in ontwikkelde landen zoals Canada. Hij noemt ze “levende dode donoren”.

“Ze leven en dan gaan ze dood. Dus dat is een unieke term voor de Chinese situatie”, zei hij.

“Doden om te leven: de duistere kant van het transplantatie-toerisme in China”, een documentaire uit 2017, uitgezonden door Korea’s Chosen TV, laat zien dat sinds 2000 naar schatting 3.000 Koreanen per jaar in China organen hebben verkregen.

De documentaire gaat over een onderzoek naar het orgaantransplantatiecentrum in het Tianjin Eerste Centrale Ziekenhuis in China. Het ziekenhuis garandeerde organen van “gezonde, jonge donoren” op afroep.

Het ziekenhuis met 500 transplantatiebedden heeft drie verdiepingen gewijd aan internationale transplantatiepatiënten en de operatiekamers zijn 24 uur per dag in gebruik.

“In China zijn de organen makkelijk te verkrijgen. Ik weet niet waar ze vandaan komen. Het kost hen slechts twee uur om de verse organen hier te krijgen”, vertelde een ervaren verpleegster de filmmakers, eraan toevoegend dat een lever 115.000 euro kost.

Patiënten uit andere landen gaan ook naar China voor organen. Op de website van het Zhongshan Hospitaal in Shanghai staat dat het ziekenhuis patiënten uit meer dan 10 landen en regio’s heeft gehad, onder meer uit de Verenigde Staten, het Verenigd Koninkrijk, Japan, Canada, Zuid-Korea, Hong Kong, Macau en Taiwan.

De bron van de overvloed aan menselijke organen die de lucratieve transplantatie-industrie van China voedt, werd ontdekt door de in Winnipeg gevestigde internationale mensenrechtenadvocaat David Matas en voormalig kabinetsminister David Kilgour.

Ze publiceerden twee onderzoeksverslagen, één in 2006 en één in 2016, waaruit blijkt dat niet-toestemmende religieuze en politieke gevangenen – vooral Falun Dafa-aanhangers die worden vastgehouden vanwege hun geloof – levend worden onderworpen aan het gedwongen oogsten van hun organen. Met andere woorden, ze worden gedood voor hun organen.

Voormalig Canadese minister en kamerlid David Kilgour op een archief foto. (Jonathan Ren/Epoch Times)

‘Ik wist niet dat de donor zou worden gedood’

Getiteld “Bloody Harvest / The Slaughter: An Update” met co-auteur de Amerikaanse onderzoeker Ethan Gutmann, gaf het verslag enkele gevallen van transplantatietoerisme naar China op gedetailleerde wijze weer.

Velen gaan in groepen, georganiseerd door een handelaar. In februari 2001 reisde een groep van negen patiënten uit Zuidoost-Azië naar het ziekenhuis van Taiping voor orgaantransplantaties. De negen transplantaties waren in twee dagen voltooid, samen met nog vier anderen.

Een groep van zeven patiënten die vanuit Hong Kong naar China reisden voor niertransplantaties, werden allemaal op dezelfde dag geopereerd en konden na een week weer naar huis terugkeren. Een vrouw uit Taiwan die naar China ging voor een niertransplantatie zei ten minste 10 andere patiënten te hebben gezien die op een transplantatie wachtten of er van herstelden.

Ondertussen moeten sommige ontvangers van transplantaten, die ontdekt hebben dat de “donor” stierf tijdens het orgaan-verwijderingsproces nu leven met die verontrustende kennis.

“Ik was verbaasd te horen over de oorsprong van de organen. Ik voelde me heel verdrietig dat ik aan zoiets heb deelgenomen. Ik wil mijn verhaal vertellen zodat mensen het zullen weten”, zei de Taiwanese inwoonster Rourou Zhuang in de documentaire “Human Harvest”. Ze kreeg een nieuwe nier in China.

“Toen ik voor de transplantatie ging, wist ik niet dat de donor zou worden gedood”, zei Xiusong Tu huilend.

De Japanse patiënt Hokamura Kenichiro was verbaasd over het gemak waarmee een transplantatie-orgaan verkregen kon worden. Tien dagen nadat hij contact had opgenomen met een Japanse handelaar in China, lag hij op een operatietafel in een ziekenhuis in Shanghai waar hij een nieuwe nier ontving. Een dokter had hem alleen die ochtend maar onderzocht. “Het ging zo snel dat ik bang was”, zei hij. De prijs van het orgaan was 70.000 euro.

Hokamura is een van de honderden welgestelde Japanners die de reis naar China hebben gemaakt voor nier-, lever- of harttransplantaties, aldus het rapport van 2016.

“Organ Crimes,” een olieschilderij door Xiqiang Dong geeft het verwijderen van organen weer uit een levende Falun Dafa beoefenaar in China. (Met dank aan Xiqiang Dong.)

Het rapport vermeldt veel gevallen waarin meerdere organen werden verkregen voor dezelfde patiënt, hetzij als gevolg van orgaanafwijzing door het lichaam of als reserve. In één geval werden voor dezelfde patiënt acht reserve-organen gebruikt. De onderzoekers zeggen dat er elk jaar maar liefst 60.000 tot 100.000 transplantaties plaatsvinden in China, waarbij de meerderheid van de organen afkomstig is van Falun Dafa-aanhangers.

Falun Dafa, of Falun Gong, is een traditionele spirituele praktijk die naar schatting 70-100 miljoen aanhangers had aan het eind van de jaren negentig. Bang voor de immense populariteit, begon de toenmalige Chinese leider Jiang Zemin in juli 1999 een vervolgingscampagne tegen de aanhangers.

De onderzoekers ontdekten dat, terwijl er in veel landen sprake is van transplantatiemisbruik, het verschil in China is dat het wordt gesanctioneerd door de staat en dat de staat er voordeel van heeft.

Canadese wetsvoorstel over orgaanhandel

Tijdens een forum over gedwongen orgaanverwijdering in het Toronto General Hospital op 29 oktober 2014, waar het dilemma van transplantatietoerisme werd besproken, beschreef Dr. Zaltzman hoe een patiënt van hem naar China was vertrokken voor een transplantatie.

“Ik had een jonge man met twee littekens. De eerste nier die in China werd getransplanteerd, werkte niet en binnen een paar dagen had hij al een tweede transplantatie. Dat zou in Canada nooit gebeuren”, zei hij.

Sommige artsen zijn zich ervan bewust dat hun patiënten de aanzet kunnen zijn tot moord in China, maar ze weten niet wat ze eraan kunnen doen.

Sommige landen, waaronder Spanje, Taiwan, Italië en Israël, hebben wetgeving aangenomen om te voorkomen dat hun burgers naar het buitenland reizen voor transplantaties.

Canadese mensenrechtenadvocaat David Matas op een archieffoto. (Matthew Little/Epoch Times)

Soortgelijke wetgeving vindt momenteel ook zijn weg in het Canadese Lagerhuis. Wetsvoorstel S-240, dat in oktober unaniem in de Senaat was aangenomen, zou het in Canada een strafbaar feit maken om een ​​orgaan in het buitenland te ontvangen zonder toestemming van de donor. Het zou er ook voor zorgen dat mensen die betrokken zijn bij gedwongen orgaanoogst waar dan ook in de wereld, geen toegang meer krijgen tot Canada.

In een toespraak tot de vaste commissie voor buitenlandse zaken en internationale ontwikkeling op 26 februari zei Matas dat dergelijke wetgeving zeer effectief kan zijn.

“In Taiwan en Israël was het drastisch. Het probleem in beide landen was transplantatietoerisme naar China”, vertelde hij de commissie telefonisch.

“Nadat de Israëlische wetgeving was aangenomen, ging het van heel gewoon naar helemaal verdwenen, of bijna helemaal. … Nu dat [Taiwan] wetgeving heeft, heeft het een scherpe teruggang gezien van transplantatietoerisme naar China. Dus de wetgeving in die twee landen is praktisch zeer effectief geweest.”

Zaltzman zei dat als de Canadese wetgeving zou worden aangenomen, hij dat zou ondersteunen als een manier om het dilemma waarmee artsen worstelen te kunnen aanpakken. “Dat zou een grote stap voorwaarts zijn”, zei hij.

Door Joan Delaney, Epoch Times

 
SOORTGELIJKE ARTIKELEN