Ideologisch groeperen duwt Amerika in de richting van totalitarisme: waarschuwing van experts

Zorgen over de band tussen big tech, big media, en big government

Nieuws Analyse

De vorming van een totalitaire staat is in Amerika bijna voltooid nu de machtigste spelers uit de openbare en de particuliere sector zich verenigen achter het idee om het uitroeien van afwijkende meningen als rechtvaardig te beschouwen, aldus verschillende deskundigen op het gebied van moderne totalitaire ideologieën.

Hoewel velen hebben gewaarschuwd voor de opkomst van fascisme of socialisme in “het land van de vrijheid”, zijn de ideeën grotendeels vaag of gefragmenteerd geweest, en gericht op afzonderlijke gebeurtenissen of spelers. Recente gebeurtenissen wijzen er echter op dat schijnbaar los van elkaar staande stukjes van de onderdrukkingspuzzel in elkaar passen om een alomvattend systeem te vormen, aldus Michael Rectenwald, een gepensioneerd professor in de vrije kunsten aan de New York University.

Maar het lijkt erop dat veel Amerikanen zijn overvallen of zich niet eens bewust zijn van het nieuw gevormde regime, omdat het idee absurd lijkt dat gekozen ambtenaren, overheidsbureaucraten, grote bedrijven, de gevestigde academische wereld, denktanks en non-profitorganisaties, de gevestigde media, en zelfs ogenschijnlijke volksbewegingen allemaal samenwerken voor een kwaadaardig doel. Is een groot deel van het land betrokken bij een samenzwering?

De realiteit die nu opduikt is dat er in feite geen massale samenzwering nodig was – alleen een ideologische afstemming en wat informele coördinatie, stelt Rectenwald.

Ondanks het ontbreken van een formele overkoepelende organisatie is het Amerikaanse socialistische regime wel degelijk totalitair, aangezien de wortel van zijn ideologie politiek gemotiveerde dwang vereist, vertelde hij aan The Epoch Times. De macht van het regime is nog niet absoluut, maar het wordt steeds effectiever naarmate het de waarden, controles en tegengewichten tegen tirannie uitholt die door traditionele overtuigingen zijn ingesteld en in de Amerikaanse grondvesten zijn verankerd.

De gevolgen zijn in de hele samenleving zichtbaar. Amerikanen, ongeacht hun inkomen, demografische of sociale status, worden ontslagen, krijgen geen toegang meer tot basisdiensten zoals bankieren en sociale media, of hun bedrijven worden lamgelegd omdat ze hun politieke mening hebben geuit en tot een bepaalde politieke onderklasse behoren. De toegang tot informatiebronnen die niet door het regime worden gesanctioneerd, wordt steeds moeilijker. Sommige machthebbers en invloedrijke personen schetsen de volgende stap door het bestempelen van grote segmenten van de samenleving als “extremisten” en potentiële terroristen die moeten worden “gedeprogrammeerd”.

Hoewel het begin van het regime lijkt samen te hangen met gebeurtenissen van de afgelopen jaren – het presidentschap van Donald Trump, de pandemie van het CCP-virus (Chinese Communistische Partij), de inval in het Capitool op 6 januari – gaat de oorsprong tientallen jaren terug.

Is het echt totalitair?

Gewoonlijk worden totalitaire regimes opgevat als een regering onder leiding van een dictator die de economie reguleert, de media censureert en afwijkende meningen met geweld onderdrukt. Dat is niet het geval in Amerika, maar het is wel een misverstand over hoe dergelijke regimes functioneren, zo blijkt uit de literatuur over totalitarisme.

Om de macht op te eisen, hoeven de regimes in eerste instantie niet elk aspect van de samenleving via de regering te controleren.

Adolf Hitler, leider van de Nationaal Socialistische Arbeiderspartij in Nazi-Duitsland, gebruikte verschillende middelen om de economie te controleren, waaronder het verkrijgen van vrijwillige medewerking van de leiders van de industrie, door intimidatie, of door het vervangen van de leidinggevenden door partijgetrouwen.

Op dezelfde manier vertrouwt het regime dat in Amerika de kop opsteekt op bedrijfsleiders om zijn agenda vrijwillig uit te voeren, maar ook via intimidatie door online brigades van activisten en journalisten die het initiatief nemen tot negatieve PR-campagnes en boycots om de door hen gewenste maatschappelijke structuur te bevorderen.

Ook controleerde Hitler aanvankelijk de verspreiding van informatie niet via overheidscensuur, maar via zijn brigades van straattuig, de “bruinhemden”, die zijn tegenstanders intimideerden en fysiek verhinderden om in het openbaar te spreken.

Deze tactiek is vergelijkbaar met de vaak succesvolle pogingen van activisten en gewelddadige actoren, zoals Antifa, om openbare sprekers te “annuleren” en “het zwijgen op te leggen”.

Anders denkende media in Amerika is tot nu toe niet direct het zwijgen opgelegd door de regering. Maar ze worden op andere manieren gedwarsboomd.

In het digitale tijdperk zijn media grotendeels afhankelijk van het bereiken en uitbreiden van hun publiek via sociale media en zoekmachines op het web, die worden gedomineerd door Facebook en Google. Beide bedrijven beschikken over mechanismen om afwijkende media hard aan te pakken.

Google geeft in zijn zoekresultaten de voorkeur aan bronnen die het als “gezaghebbend” beschouwt. Uit de zoekresultaten blijkt dat het bedrijf geneigd is media die ideologisch dichtbij staan, als meer gezaghebbend te beschouwen. Dergelijke media kunnen dan stukken produceren over hun concurrenten, wat Google het recht geeft de “gezaghebbendheid” van de andersdenkenden te beperken.

Facebook maakt gebruik van factcheckers; derden, die het recht hebben om inhoud als “vals” te bestempelen en zo het publiek voor  die inhoud op zijn platform te beperken. Vrijwel alle factcheckers die zich richten op Amerikaanse inhoud zijn ideologisch gelijkgestemd met Facebook.

Pogingen om alternatieve sociale media op te zetten, stuiten op nog fundamentelere obstakels, zoals blijkt uit Parler, waarvan de mobiele app door Google en Apple werd geboycot, terwijl het bedrijf van de servers van Amazon werd getrapt.

Voor zover een totalitair regime een politiestaat vereist, is er in Amerika geen wet die andersdenkenden expliciet als doelwit heeft. Maar er zijn verontrustende tekenen van selectieve, politiek gemotiveerde handhaving. De tekenen gaan terug tot de aanval van de belastingdienst op Tea Party-groepen, of het verschil in behandeling van voormalig Trump-adviseur luitenant-generaal Michael Flynn en voormalig FBI-adjunct-directeur Andrew McCabe – beiden zouden tegen onderzoekers hebben gelogen, maar slechts één van beiden werd vervolgd. De situatie kan nog verslechteren, wanneer door de beperkingen in verband met het CCP-virus, grote delen van het gewone menselijke gedrag als “illegaal” worden beschouwd, wat bijna de deur openzet tot het volledig richten op politieke voorkeur.

“Ik denk dat het middel waarmee een politiestaat wordt opgezet, de demonisering van Trump-aanhangers is en het waarschijnlijke gebruik van medische paspoorten om het effectieve equivalent van sociale kredietscores in te stellen”, zei Rectenwald.

Terwijl loyaliteit aan de regering en aan een bepaalde politieke partij een belangrijke rol speelt, is het de loyaliteit aan de ideologische kern van het totalitarisme die het zijn voetvolk geeft, zo blijkt uit de literatuur over dit onderwerp.

Totalitaire Ideologie

Het element “dat het totalitarisme bijeenhoudt als een composiet van intellectuele elementen” is de ambitie om de maatschappij fundamenteel te herdefiniëren – “de intentie om een ‘Nieuwe Mens’ te scheppen,” legt auteur Richard Shorten uit in “Modernism and totalitarism: Rethinking the Intellectual Sources of Nazism and Stalinism, 1945 to the Present”.

Verschillende ideologieën hebben de ambitie op verschillende manieren geformuleerd, op basis van wat zij als de sleutel tot de transformatie beschouwden.

Karl Marx, medeauteur van het Communistisch Manifest, beschouwde de controle over de economie als primair, en beschreef het socialisme als “de gesocialiseerde mens, de geassocieerde producenten, die hun wisselwerking met de natuur rationeel regelen, haar onder hun gemeenschappelijke controle brengen, in plaats van erdoor geregeerd te worden als door de blinde krachten van de natuur”, in ‘Das Kapital’.

Adolf Hitler, leider van de Nationaal Socialistische Arbeiders Partij in Nazi Duitsland, beschouwde ras als primair. Mensen zouden “gesocialiseerd” worden – dat wil zeggen getransformeerd en geperfectioneerd – door Joden en andere zogenaamd “mindere” rassen uit de samenleving te verwijderen, zo beweerde hij.

De meest dominante van de huidige ideologieën komt voort uit de zogenaamde “kritische theorieën”, waarin de geperfectioneerde maatschappij wordt gedefinieerd door “gelijkheid”, hetgeen betekent dat de verschillen in resultaten voor mensen in demografische categorieën die historisch als gemarginaliseerd worden beschouwd, worden weggewerkt. Het doel moet worden bereikt door het elimineren van de altijd aanwezige “blanke suprematie”, hoe de ideologen dit momenteel ook definiëren.

Hoewel dergelijke ideologieën gewoonlijk collectivisme voorschrijven en oproepen tot nationale of zelfs internationale eenwording vanachter hun agenda, zijn zij in de praktijk elitair en dictatoriaal, omdat zij vinden dat de mensheid nooit “wakker” genoeg zal zijn om hun agenda vrijwillig te volgen.

In de profetieën van Marx werd de revolutie verondersteld spontaan op te treden. Maar dat gebeurde nooit, zodat Vladimir Lenin, het eerste hoofd van de Sovjet-Unie, tot de conclusie kwam dat de revolutie toch leiderschap nodig zal hebben.

“Het idee is dat je een geïnformeerde partij hebt… die het probleem van het proletariaat beter begrijpt dan het proletariaat zelf en die hen door de revolutie zal loodsen die ze nodig hebben voor het grotere goed”, legt James Lindsay uit, auteur van “Cynische Theorieën: Hoe activistische wetenschap alles tot ras, geslacht en identiteit heeft teruggebracht – en waarom dit iedereen schaadt.”

Elementen van deze intellectuele fundering zijn terug te vinden in de ideologieën van vele huidige politieke stromingen, van neo-nazi’s en anarcho-communisten tot progressieven en tot op zekere hoogte zelfs neoliberalen en neoconservatieven, aldus Lindsay.

“Daarom zie je tegenwoordig zoveel mensen zeggen dat het enige mogelijke antwoord een volledige terugkeer naar het klassieke liberalisme is, of een volledige afwijzing van het gehele liberalisme wat dodelijk neigt tot het creëren van progressivisme, neoliberalisme, enzovoort”, zei hij.

Dat wil niet zeggen dat deze ideologieën openlijk totalitarisme bepleiten, maar wel dat zij er onvermijdelijk toe leiden.

Het stappenplan kan als volgt worden samengevat:

  1. Er is iets fundamenteel en ondraaglijk mis met de huidige realiteit
  2. Er is een plan om het op te lossen, waarvoor de hele samenleving zich moet inzetten
  3. De tegenstanders van het plan moeten worden voorgelicht over het plan zodat zij het aanvaarden
  4. Mensen die zich verzetten tegen de overtuiging moeten heropgevoed worden, zelfs tegen hun wil
  5. Mensen die het plan hoe dan ook niet aanvaarden, moeten uit de maatschappij verwijderd worden.

“Ik denk dat dat de algemene tendens is”, zei Lindsay. “We kunnen de wereld maken zoals we willen als we allemaal op dezelfde golflengte zitten en hetzelfde project uitvoeren. Het is een ramp, eerlijk gezegd.”

Punten vier en vijf lijken nu uitgevoerd te worden.

Voormalig Facebook-directeur Alex Stamos bestempelde onlangs het wijdverbreide in twijfel trekken van de verkiezingsresultaten van 2020 als “gewelddadig extremisme”, dat sociale-mediabedrijven zouden moeten uitroeien op dezelfde manier zoals ze online rekruterings-berichten van de terreurgroep ISIS zijn tegengegaan.

De “kern van de zaak”, zei hij, is dat “we, zowel in de traditionele media als in de sociale media, mensen veel ruimte hebben gegeven om een zeer breed scala aan politieke standpunten te hebben” en dit heeft geleid tot de opkomst van “steeds radicalere” alternatieve media zoals OAN en Newsmax.

Stamos sprak vervolgens over de hervorming van de Amerikanen die luisteren naar andersdenkenden.

“Hoe breng je die mensen terug in de hoofdstroom van op feiten gebaseerde verslaggeving en probeer je ons allemaal terug te brengen in dezelfde consensuswerkelijkheid?” vroeg hij in een CNN-interview.

“En kan jij dat? Is dat mogelijk?” voegde CNN presentator Brian Stelter eraan toe.

De logica is als volgt: Trump beweerde dat de verkiezingen gestolen waren door fraude en andere onwettigheden. Dat is in de rechtbank niet bewezen en is dus vals. De mensen die op 6 januari het Capitool bestormden en erin slaagden binnen te dringen en het tellen van de stemmen van de kiesmannen te verstoren, deden dat omdat zij geloofden dat de verkiezingen waren gestolen. Daarom is iedereen die de legitimiteit van de verkiezingsuitslag in twijfel trekt een extremist en mogelijk een terrorist.

Met tienduizenden militairen verzameld om de inauguratie van de verkozen president Joe Biden te bewaken, vertelde afgevaardigde Steve Cohen (D-Tenn.) onlangs aan CNN dat alle leden van de wacht die voor Trump stemden tot een “verdachte groep” behoren die “misschien iets wil doen,” verwijzend naar vroegere leiders van andere landen die “door hun eigen mensen werden vermoord”.

Voormalig FBI-directeur James Comey zei onlangs dat de Republikeinse partij moet worden “platgebrand of veranderd”.

“Ze willen een eenpartijstaat”, merkte de conservatieve filmmaker Dinesh D’Souza op in een recente podcast. “Dat wil niet zeggen dat ze geen oppositie willen. Ze willen een symbolische oppositie. Ze willen Republikeinen waarbij zij mogen bepalen wat voor soort Republikeinen oké is.”

Net zoals Marx de schuld voor de kwalen van de wereld bij de kapitalisten legde en Hitler bij de joden, heeft het huidige regime de neiging de schuld te geven aan verschillende varianten van “blanke overheersing”.

“Verban de Republikeinse leden van het Congres die hebben aangezet tot de couppoging van de blanke supremacisten”, zei afgevaardigde Cori Bush (D-Mo.) in een recente tweet, die zo’n 300.000 “likes” kreeg.

Zij verwees naar de Republikeinse wetgevers die op 6 januari bezwaar aantekenden tegen de verkiezingsresultaten in Arizona en Pennsylvania. Hun bezwaren werden weggestemd.

“Kunnen V.S. Spionage Agentschappen de Witte Terreur Tegenhouden?” vroeg Jeff Stein van de Daily Beast zich af in een recente koptekst, met de conclusie dat een oproep voor “geheime politie” om “extremistische” Amerikanen op te sporen “wel eens hernieuwde aandacht zou kunnen krijgen”.

Onder het regime zijn beschuldigingen van verkiezingsfraude – waardoor de legitimiteit van de leider in feite in twijfel wordt getrokken – aanzetten tot terrorisme geworden. YouTube (eigendom van Google), Facebook en Twitter hebben inhoud die beweert dat de verkiezingen vervalst zijn, verboden of voorzien van waarschuwingslabels. Twitter-chef Jack Dorsey zei onlangs dat het verbieden van het account van de president nog maar het begin was.

De aanpak sluit nauw aan bij die van het Chinese communistische regime, dat dissidenten gewoonlijk beschuldigt van het “ondermijnen” van de staat of het “verspreiden van geruchten”.

Wat is het alternatief?

Als oproepen tot een radicale reorganisatie van de wereld inherent totalitair zijn, hoe moet de wereld die dan vermijden? De vraag lijkt haar eigen antwoord te zijn. Als totalitarisme inherent trouw aan zijn ideologie vereist, kan het niet bestaan in een maatschappij waar een dergelijke trouw ontbreekt.

De Verenigde Staten zijn gesticht op het idee dat individuele rechten door God gegeven en onvervreemdbaar zijn. Dit idee, dat zijn oorsprong heeft in de traditionele overtuiging dat de menselijke moraal van goddelijke oorsprong is, vormt een verdedigingsmuur tegen elke poging om de rechten van mensen aan te tasten, zelfs voor hun eigen bestwil.

“Als je niet daadwerkelijk gelooft in God, kun je een Gods ideaal poneren op deze kwestie… We moeten een scheidsrechter plaatsen die boven onze eigen vooroordelen en vooringenomenheid staat om dit soort rechten te waarborgen. … Want anders heb je deze oneindig manipuleerbare situatie waarin mensen met macht en dwangmogelijkheden de rechten willekeurig kunnen elimineren en rationaliseren”, zei Rectenwald.

Door Petr Svab
Volg Petr op Twitter: @petrsvab

Origineel op 20 januari 2021 gepubliceerd op The Epoch Times: Ideological Alignment Pushing America Toward Totalitarianism, Experts Warn

Kijk ook naar:

 

 
SOORTGELIJKE ARTIKELEN