Jongetje gebruikt zakgeld om zwerfhonden eten te geven en opent op 9-jarige leeftijd een dierenasiel

Velen van ons kijken graag naar hartverwarmende “dierenreddings”-verhalen, maar wellicht is het redden van een dier niet zo eenvoudig als het lijkt. Met zoveel ongelukkige dieren die buiten rondzwerven, kunnen we ons afvragen: “Wat zou ik doen als ik een dier in nood zag?”

Dit is een inspirerend verhaal over een vriendelijk jongetje genaamd Ken Amante, uit de Filippijnen, die niet bang was of walgde van de aanblik van schurftige zwerfhonden. In plaats daarvan zag hij een mogelijkheid om deze ongelukkige dieren te helpen. Toen hij steeds vaker weg ging om ze te helpen, werden de ouders van Ken nieuwsgierig en vroegen zich af waar hun zoontje elke dag naartoe ging.

Voordat hij vertrok vulde Ken zijn rugzak met voedsel dat hij kocht met zijn zakgeld. Op een dag in 2014 besloot zijn vader hem te volgen en tot zijn verbazing ontdekte hij dat zijn zoon zwerfhonden voedde.

My son feeding stray dogs (Philippines)

View post on imgur.com

Sommige honden waren vel over been. Ken noemde twee jonge pups Brownie en Whitey. Hij nam aan dat een grotere hond, genaamd Blackie, hun moeder was. De drie dieren waren bedekt met gapende zweren en hadden schurft, een ziekte die honden krijgen als al hun haar uitvalt.

Hoewel ze in eerste instantie wat afstand hielden, accepteerden de honden al het voedsel dat Ken hen bracht.

De vader van Ken nam foto’s van zijn goedhartige zoon die de zwerfhonden voedde en plaatste ze op Imgur (een social media platform). Ze gingen snel viral. De vriendelijke acties van de jongen kregen meer aandacht en mensen begonnen contact op te nemen om te helpen. Er kwamen donaties van over de hele wereld binnen.

Toen hij via videotelefonie met HNGN sprak, zei Ken: “Eigenlijk hield ik altijd al van dieren, zelfs toen ik heel jong was. Ik was dol op ze, zelfs toen ik klein was. Mijn ouders vertelden me dat ik al met de kat van mijn vader, Hajime-kun, sliep voordat ik zelfs maar kon praten. Hajime-kun is nu 14, en is er nog steeds.”

Hoewel Ken op dat moment slechts 9 jaar oud was, werd zijn droom om een non-profit, niet-doden dierenasiel te openen vervuld. Met behulp van de donaties die hij ontving, richtte de jongen op 31 maart 2014 ‘The Happy Animals Club’ op, het eerste dierenasiel in zijn soort in de regio Davao op de Filippijnen.

“Ik kwam met het idee voor de Happy Animals Club toen ik bedacht dat er misschien wel meer dierenasiels zijn die doden dan echte dierenopvangcentra”, zei hij volgens Metro. “Ik wil zoveel mogelijk van die honden redden die zonder reden gedood worden.”

Het gezin slaagde erin een perceel van zo’n 1000 vierkante meter te huren en het te beveiligen. Ken stond erop dat alleen geïmporteerd honden- en kattenvoer werd gekocht. Ook katten waren welkom, evenals andere dieren die zorg nodig hadden.

Het trio dat Ken weer gezond had gemaakt, waren de allereerste die hij in de opvang nam. Whitey, Brownie en Blackie kregen medische hulp en een veilig thuis. Hun zweren genazen al snel en hun vacht groeide terug.

De Happy Animals Club is nog steeds actief. “Sinds 2014 hebben we meer dan 100 uitgehongerde en zieke dieren gered en hebben we talloze maaltijden verstrekt aan hongerige zwerfdieren”, aldus de website. Naarmate het aantal dieren toeneemt, zijn er meer vrijwilligers en donaties nodig.

Ken had in zijn stoutste dromen nooit gedacht dat zijn eenvoudige daad van vriendelijkheid zou uitgroeien tot wat het nu is. Hij is het levende bewijs dat zorgzaamheid loont, en soms is het goed om je door je hart te laten leiden.

Door EMG Inspired team

 
SOORTGELIJKE ARTIKELEN