Meer dan helft van de bisdommen in de VS beginnen onderzoek van beweringen over seksueel misbruik van kinderen

Meer dan de helft van de 187 rooms-katholieke bisdommen in de Verenigde Staten zijn begonnen met het onderzoeken van claims van seksueel misbruik bij minderjarigen door geestelijken of hebben plannen aangekondigd om dit de komende maanden te doen. Hiermee slaat de kerk een nieuwe richting in wat betreft de schandalen die de kerk teisteren.

De bisdommen hebben de afgelopen vier maanden, ook de namen vrijgegeven van nog eens 1.000 priesters en andere geestelijken die beschuldigd worden van seksueel misbruik van kinderen, aldus een onderzoek van Associated Press.

Ondertussen lopen er bijna 20 lokale, staats- of federale onderzoeken, ofwel strafrechtelijke of civiele onderzoeken, die zijn gestart nadat het rapport van de Grand Jury in Pennsylvania vorig jaar werd vrijgegeven. De onderzoeken zouden mogelijk kunnen leiden tot het vrijgeven van nog meer namen en beschuldigingen. Sinds het rapport hebben bijna 50 bisdommen publiekelijk priesters geïdentificeerd die beschuldigd worden van seksueel misbruik, en 55 andere hebben aangekondigd dat ze ze zouden toevoegen aan de lijst.

Hoewel het wangedrag van sommige priesters al is blootgelegd, vertelde Laura Ahearn, een advocaat uit New York die al bijna 20 jaar slachtoffers van misbruik door geestelijken vertegenwoordigd, The Epoch Times dat het nog steeds niet genoeg is.

“Ik denk dat het een aanzienlijke onderschatting van het aantal priesters is. Ik denk dat de bisdommen alle namen moeten vrijgeven”, zei Ahearn. “De gemeenschap moet begrijpen dat de katholieke kerk de grootste doofpot van het slachtofferschap van kinderen in onze geschiedenis heeft gefaciliteerd.”

Sommige van de onlangs geopenbaarde beschuldigingen zijn al bijna 70 jaar oud, met een van de oudste gevallen daterend rond 1910 in Louisiana. Uit het onderzoek van de Associated Press bleek dat meer dan 60 procent van de priesters nu dood was en in de meeste gevallen was het voorval verjaard.

Ahearn zei dat ze nog steeds elke dag telefoontjes van slachtoffers van seksueel misbruik bij kinderen ontvangt, waaronder ook die misbruikt zijn door priesters of geestelijken. Ze zei dat de gemiddelde leeftijd van de slachtoffers varieerde van 50 tot wel 82 jaar oud, aangezien het trauma er toe leidt dat ze het al die jaren stil hielden.

“Vier personen hebben gisteren contact met mij opgenomen. Dit gebeurt vrij regelmatig”, zei Ahearn. “Er zijn ook mensen die contact met me opnemen vanuit het buitenland. Gisteren had ik een persoon die contact met mij opnam vanuit Puerto Rico.”

Geschiedenis van doofpotaffaires blootgelegd

“Ze hebben hun instelling kostte wat kost beschermd”, zei procureur-generaal Josh Shapiro van Pennsylvania vorig jaar, toen hij de bevindingen van zijn Grand Jury rapport beschreef.

Het bijna 900 pagina’s tellende document beschrijft hoe kerkbestuurders vaak slachtoffers wisten te weerhouden misbruik bij de politie te melden, ze druk uitoefenden op agenten om een ​​onderzoek te beëindigen of te voorkomen, of ze hun eigen oppervlakkige, vooringenomen onderzoeken uitvoerden zonder de misdaden tegen kinderen bij de juiste autoriteiten te melden.

Ahearn zei dat ze “diep geschokt” was door de doofpot-tactieken die ze zag. Ze ontving telefoontjes van slachtoffers in andere landen omdat priesters in veel gevallen na een beschuldiging simpelweg naar een ander land werden gestuurd – vaak een ontwikkelingsland.

“Er waren priesters die hier gestationeerd waren (in de Verenigde Staten) en nadat ze hier werden beschuldigd van het lastig vallen van kinderen, werden ze door de kerk naar een ander land gestuurd. De priester werd dan naar een zogenaamde behandeling gestuurd maar vaak zouden die priesters zich gewoon weer vergrijpen aan nog meer kinderen”, zei ze.

Voorstanders zeggen dat het bekend maken van deze verkrachters de druk op de bisdommen zou kunnen verhogen fondsen voor slachtoffercompensatie op te zetten, zoals de kerk in Pennsylvania al heeft gedaan. Het kan ook verkrachters weghouden van posities buiten de kerk waar ze toegang hebben tot kinderen.

De diepe wonden genezen

Een succesvol voorbeeld van compensatie is de implementatie van schikkingsprogramma’s door de kerk, waardoor slachtoffers de kans krijgen een klacht buiten het gerechtelijk proces om in te dienen en deze door een onafhankelijke beheerder te laten behandelen.

In de staat New York overwegen de autoriteiten een aantal opties om slachtoffers te helpen. Bijvoorbeeld slachtoffers een jaar de tijd te geven om een ​​claim in te dienen als ze in de afgelopen 50 jaar slachtoffer zijn geweest. Dat zou alle slachtoffers een jaar lang de kans bieden om een ​​aanklacht in te dienen bij een rechtbank. En niet alleen slachtoffers van misbruik binnen de kerk.

Ahearn zei dat er een “onbeperkte” periode moet zijn voor slachtoffers voor het starten van een ​​proces. Sommige staten overwegen nu het [verjarings] statuut op te heffen om civiele zaken verder te helpen.

“Het maakt niet uit wanneer het gebeurde, je hoeft het alleen maar te bevestigen en dan kom je in aanmerking voor een vergoeding. We hebben alleen bewijs nodig”, zei ze.

Ze beschreef de zaken van haar cliënten als “verontrustend” en “hartverscheurend”. In sommige gevallen vertegenwoordigde ze families van slachtoffers die door het trauma zelfmoord pleegden.

“Wanneer een kind in deze omstandigheden het slachtoffer wordt van iemand die zich in een positie bevindt die betrouwbaar geacht moet worden, dan is er sprake van ernstige schade. Wanneer je de specifieke situatie van een slachtoffer begrijpt, is het niet gemakkelijk samen te vatten, aangezien het gehele leven beschadigd is”, zei Ahearn.

“Ik heb zaken waarin vaders geen band met hun kinderen kunnen hebben, omdat ze bang zijn dichtbij te komen en intiem te worden. Sommige mensen hebben hun huizen verlaten en hebben dertig jaar in de Verenigde Staten rondgewandeld, verslaafd aan drugs en zonder een enkele relatie met wie dan ook.”

Sommige tactieken die priesters gebruikten om kinderen tot slachtoffer te maken, waren “zwaar verontrustend”, zei Ahearn. In één geval zei ze dat een priester de geslachtsdelen van een vrouw met zijn vinger binnendrong en vertelde haar dat dit was wat God wilde. In een ander geval vertelde een priester aan jongetjes dat molestering de manier was om met elkaar om te gaan.

Mannen die als kind het slachtoffer werden, rapporteerden minder vaak hun misbruik, vergeleken met vrouwen. Er zijn minder ondersteuningsmogelijkheden voor mannen dan voor vrouwen, zei de advocaat.

Ze zei dat de kerk meer transparantie kan tonen door externe organisaties toe te staan ​​op hun basis- en middelbare scholen voorlichtingsprogramma’s tegen seksueel misbruik te geven.

“We hebben generaties mannen, ik zou zeggen 95 procent van de slachtoffers van misbruik. Er zijn generaties vaders en grootvaders”, zei Ahearn.

Door Bowen Xiao

 
SOORTGELIJKE ARTIKELEN