Meer slaap krijgen en geen Covid-19

Goed slapen kan belangrijk zijn om griep of griepachtige symptomen te voorkomen

Ben je ooit wakker geworden en voelde je je zo ziek, dat je het gevoel had griep te hebben? Ging je terug naar bed, viel je in een diepe slaap en werd je daarna volledig hersteld van al je symptomen weer wakker? Wat begon met het gevoel van griep – koude rillingen, hoofdpijn, pijnlijke spieren, vermoeidheid, zere keel, congestie en koortsig gevoel – verdween op de een of andere manier na een paar uur goed geslapen te hebben.

Wat verklaart deze gebeurtenis van ‘ziekte’ en ‘herstel’?

Het beantwoorden van deze vraag zal inzicht geven in hoe een echte griep te begrijpen, zoals het CCP-virus dat de pandemie veroorzaakt. En terwijl we deze mysterieuze gebeurtenis ontsluiten, zullen we gaandeweg een paar slaapgeheimen ontrafelen.

Cytokinen: Het alarm van ons immuunsysteem

De meesten van ons hebben wel een keer zo’n griepachtige ervaring gehad. Veel mensen gaan gewoon door met hun leven na zo’n ervaring. Deze griepachtige ervaringen worden veroorzaakt door onopgemerkte slaapstoornissen. Deze blokkeren goede slaappatronen, oftewel slaap van hoge kwaliteit.

De eenvoudigste verklaring zou zijn, dat zo’n cluster van griepachtige symptomen kan ontstaan wanneer iemand een nacht slecht heeft geslapen of helemaal geen slaap heeft gehad. Als de persoon wakker wordt, zegt hij of zij: “Ik voel me ziek” en wil terug naar bed in de hoop de schade te herstellen.

Nadat ze een goede nachtrust hebben gehad, draait het proces om en voelen ze zich weer goed.

Vergis u niet, slaap is een buitengewoon krachtig medicijn. Het is cruciaal voor de herstel- en regeneratiecyclus van ons lichaam.

Het onderzoeken van de ontstekingsreacties in het menselijk lichaam, kunnen helpen deze overeenkomsten tussen griep en slecht slapen te verklaren. De meest voor de hand liggende plek om dit te onderzoeken is de eerste verdedigingslinie van ons lichaam tegen besmettelijke biologische agentia: cytokinen.

Wanneer bacteriën en virussen het lichaam binnendringen, geven de aangetaste weefsels speciale biomoleculen af, ​​die een verkenningsmissie gaan uitvoeren om te detecteren waar de problemen zijn. Deze cytokinen komen vrij op de plaats van de invasie en laten andere cellen weten dat er een aanval gaande is die moet worden bestreden. Twee van de meest voorkomende cytokinen zijn interleukine-1 beta (IL-1β) en tumornecrosefactor-alfa (TNF-α).

Obstructieve slaapapneu (OSA) activeert ook de afgifte van IL-1β en TNF-α. Dus, net als griep, veroorzaakt OSA een systemische ontstekingsreactie in het lichaam.  Bij deze ademhalingsstoornis van de slaap ontstaat bij het in-  en uitademen door luchtwegen met een obstructie wrijving in de bovenste luchtwegen. Dit activeert cytokinen, die de weefsels van de bovenste luchtwegen rechtstreeks aanvallen.

Het is belangrijk dat we niet over het hoofd zien, dat in het vroege stadia van ziektes, zoals griep, de symptomen die we ervaren, grotendeels het gevolg zijn van het immuunsysteem van het lichaam, dat de bacteriën en virussen probeert te bestrijden.

Deze cytokinen veroorzaken veranderingen in cellen en vloeistoffen in de weefsels die worden aangevallen, of in de buurt zijn van die weefsels. De veranderingen veroorzaken, roodheid, zwelling, congestie en pijn, die allemaal de griepachtige symptomen geven die we hebben beschreven.

Beknibbelen op de slaap of lijden aan een onbehandelde slaapstoornis, zoals OSA, kan daarom lijken op een ​​aanval met symptomen die lijken op het krijgen van griep.

Slaapfragmentatie: een gebroken genezingsproces

Toen OSA voor het eerst werd ontdekt, meldden de meeste onderzoeken een gevaarlijke verstoring van het zuurstofgehalte in het bloed, omdat alleen ernstige vormen van slaapstoornissen door verstoorde ademhaling werden erkend.

In de jaren negentig leerden we dat slaapfragmentatie – een gebroken slaappatroon dat het hersenvermogen om te rusten aantast- ook ernstige schade aan lichaam en geest veroorzaakt. Onderzoekers ontdekten dat een verstoord ademhalingspatroon tijdens de slaap, ervoor zorgt dat je hersenen en lichaam heen en weer schommelen tussen slapen en wakker zijn. Wat je uiteindelijk berooft van de diepe herstellende slaap die je lichaam nodig heeft om te resetten en op cellulair niveau te verjongen.

Patiënten met slaapapneu hebben ook verhoogde aantallen van andere biomoleculen of cellen, die zijn ontworpen om infecties te bestrijden. Een indicatie voor witte bloedcellen, bekend als de neutrofielen-lymfocyten ratio, is bijvoorbeeld verhoogd bij OSA-patiënten en duidt op chronische ontsteking. Gelukkig, kan een zeer korte behandeling van obstructieve slaapapneu meestal helpen om deze neutrofielen-lymfocyten ratio te verlagen.

Een andere studie, bekend als een meta-analyse, onderzocht de resultaten van vijf verschillende werken, die allemaal onderzoek deden naar C-reactief proteïne (CRP), een veel voorkomende bio-marker, die klinisch is getest om ontstekingen bij medische aandoeningen te meten. De bevindingen toonden aan, dat CRP verhoogd was bij OSA-patiënten. De auteurs theoretiseerden, dat zowel de keel (keelholte) als het hele lichaam door OSA aan grotere ontstekingen werden blootgesteld. Het is geen verrassing, dat CRP ook steevast verhoogd is bij aandoeningen van de luchtwegen of virussen, zoals influenza.

Wat je moet onthouden van dit onderzoek is, dat OSA-patiënten een groter risico of gevoeligheid hebben voor infectie of disfunctie van de bovenste luchtwegen, zoals chronische verkoudheid en bijholteontstekingen, chronische hoest, keelontsteking (faryngitis) en verschillende vormen van verstopte neus. Ze hebben ook een grotere kans op reacties van het immuunsysteem die lijken op de reacties die deze aandoeningen van de bovenste luchtwegen veroorzaken.

Een gevaarlijke verbinding

Hoewel er geen onderzoek is gedaan naar OSA en het CCP-virus, leverde een onderzoek in het afgelopen jaar naar OSA en influenza, baanbrekende bevindingen op.

Patiënten met influenza, die eerder ook een diagnose slaapapneu hadden, kwamen vaker op de IC terecht dan patiënten met andere factoren tijdens de bestudering bij een groep gehospitaliseerde patiënten.

Bovendien vertoonden slaapapneu patiënten de hoogste ‘odds ratio’s’ (een statistische term). Dit bevestigt de grotere kans op opnamen op de IC bij aanwezige OSA in vergelijking met alle andere onderzochte factoren.

De onderzoekers gaven verschillende oorzaken aan, die ertoe leiden dat slaapapneu patiënten op de IC terechtkomen na het krijgen van influenza, waaronder een verminderde ademhalingskwaliteit die de longfunctie verzwakt, disfunctie van de binnenwand van bloedvaten, ontstekingen en oxidatieve stress.

Helaas was er geen informatie beschikbaar over het feit of patiënten een CPAP-apparaat kregen voorgeschreven, dat als de geprefereerde standaardbehandeling met OSA wordt beschouwd, of dat ze een CPAP-apparaat gebruikten vóór het begin van hun ziekte.

Ik denk dat deze informatie over de mogelijke verbanden tussen OSA en opname op de IC zeer relevant zou kunnen zijn in de huidige pandemie. Zoals bekend, zijn er over de hele wereld grote zorgen over tekorten aan IC-bedden om CCP viruspatiënten te behandelen die beademingsapparaten nodig hebben. Achterhalen of deze COVID-19-patiënten mogelijk ook de diagnose slaapapneu hebben, is belangrijk als met dergelijke informatie een inschatting gemaakt kan worden over de noodzaak van intensieve medische zorg bij deze patiënten.

Als OSA een relevante factor is, roept het vragen op over hoe snel en effectief slaapapneu moet worden behandeld. Veel van deze CCP virusgevallen zullen waarschijnlijk voorkomen bij personen die voorheen niet gediagnosticeerd zijn met OSA. We weten dat deze laatste bewering waar is, omdat slaapapneu een aanzienlijk onder gediagnosticeerde medische aandoening is.

Samenvattend, slaap is een groot probleem en slaap is een krachtig medicijn. Als uw slaap wordt aangetast door slaapapneu, heeft u mogelijk een groter risico om ziek te worden of zieker te worden. Ik raad iedereen, die symptomen van het CCP virus ervaart, ten zeerste aan om uw slaapproblemen met uw zorgverleners te bespreken. Voor deze ene keer zou ik je willen aanmoedigen ‘er niet een nachtje over te slapen’.

Door Barry Krakow

Barry Krakow, MD is een gecertificeerde internist en specialist in slaapstoornissen die al meer dan 30 jaar werkzaam is op het gebied van slaaponderzoek en klinische slaapgeneeskunde. Hij is een pionier op het gebied van innovatieve behandelingen voor veelvoorkomende slaapstoornissen en beheerd de website www.BarryKrakowMD.com. Hij woont in Savannah, Georgia, VS.

 

 

 

 

 

 
SOORTGELIJKE ARTIKELEN