Mueller onderzoek leverde geen bewijs dat DNC-emails daadwerkelijk gehackt werden

 

In 2017 zond een groep oudgediende agenten van Amerikaanse veiligheidsdiensten, waaronder William Binney, voormalig technisch directeur  van de NSA, een memorandum naar het Witte Huis.

Het team bestond uit een selectie van gerenommeerde technische specialisten en voormalige kaderleden van de NSA, CIA, luchtmacht, defensie, National Intelligence Council, Senate Foreign Relations Committee, en IBM.

Onderwerp van de memo was hun forensische analyse van de emails die gehackt zouden zijn uit de server van het Democratic National Committee (DNC)—wat de basis vormde voor de aantijging dat toenmalig presidentskandidaat Donald Trump zou samenwerken met Rusland.

Mediaberichtgeving over het Mueller onderzoek, evenals het rapport van de speciale onderzoeksrechter zelf, zijn doorspekt met verwijzingen naar een nooit bewezen computerhack. De inbeschuldigingstelling van 12 Russen door Mueller doen veronderstellen dat de emails op afstand gekopieerd zijn door een inbraak in het DNC computernetwerk. De inbeschuldigingstelling draaft door over een Russische militaire eenheid genaamd “eenheid 26165” en “X-agent malware” die de DNC server kwetsbaar zou gemaakt hebben.

Maar analyse van de gehackte data (een analyse die het Mueller team nooit gemaakt of besproken heeft) bewijst het tegendeel.

De forensische analyse van de emails onthult dat ze gekopieerd zijn met snelheden hoger dan wat mogelijk is via het Internet. De metadata van de emails duidt erop dat ze ter plaatse gekopieerd zijn naar een draagbare schijf of USB stick, door iemand met fysieke toegang tot het netwerk.

Binney en ex-CIA en antiterreur-officier van het Ministerie van Buitenlandse Zaken Larry Johnson schrijven: “de hoogste transfersnelheid was 49,1 megabytes per seconde, wat veel sneller is dan wat online mogelijk is, op afstand. Een snelheid van 49,1 megabytes komt overeen met de snelheid van een USB stick.”

Maar laten we dit even voor wat het is. Het Mueller rapport maakt evenmin gewag van CIA’s Marble Framework tool—wat Wikileaks aan het licht bracht met de publicatie van “Vault 7”—een stuk software waarmee het agentschap “hacking-aanvallen maskeert” zodat het lijkt dat ze vanuit een ander land komen, bijvoorbeeld Rusland. Zelfs al was er een hack (het enige bewijsmateriaal spreekt dit tegen), dan kon deze mogelijks door de CIA gebeurd zijn, met een vals voetspoor richting Rusland. Mueller maakte hier ook geen melding van.

Dit zijn geen kleine details. Op dit moment zou het ook duidelijk moeten zijn dat zowel Mueller als de grote mediakanalen geen interesse hebben om informatie de wereld in te sturen die Trump onschuldig kan doen lijken.

Laten we ook niet vergeten dat het Mueller team onmogelijk met grote zekerheid zou kunnen hebben bevestigd dat de emails daadwerkelijk gehackt waren, omdat het team de DNC server nooit onderzocht heeft, evenals de FBI.

Het is niet zonder gevolgen dat de DNC ieder extern onderzoek van haar server geweigerd heeft. De FBI accepteerde het verhaal van de “hack” zonder meer en baseerde zich op het woord van Crowdstrike, een firma ingehuurd door de DNC, wiens analist, die de server naar verluid onderzocht, voorheen werkte voor niemand minder dan … Robert Mueller.

Het Mueller rapport gebruikt herhaaldelijk de termen “hack” en “hacking” maar levert geen enkel bewijs dat er een hack heeft plaatsgevonden. Wordt het volk verondersteld zomaar het woord van een voormalige FBI directeur te geloven, die een zittende president onderzocht in een zaak geïnitieerd door partijdige FBI agenten, wiens onderzoek gebaseerd is op politieke oppositieonderzoek verschaft door Russen en betaald door de politieke opponenten van de president, namelijk de Hillary Clinton campagne en de DNC.

Analyse van de gestolen emails maakt niet alleen brandhout van ten minste 12 van Mueller’s inbeschuldigingstellingen—die tegen de Russen die hij ervan beschuldigde een hack te plegen die nooit plaatsvond—het werpt ook vragen op over de oorsprong van het onderzoek.

Het rapport stelt meer concreet: “Alles bij elkaar, lijkt het erop dat deze afzonderlijke datapunten de Russische hackers vrijspreken en leden impliceren van onze politie- en geheime diensten, betrokken in een campagne van disinformatie, misleiding en incompetentie. Het is geen mooi plaatje.”

Na een onderzoek van 19 advokaten met 2.800 dagvaardingen, 500 huiszoekingen, 500 ondervraagde getuigen en meer dan 230 vorderingen van communicatiedata, was er niet alleen geen bewijs van samenzwering of obstructie, het roept ook vragen op over hoe dit alles begonnen is.

Wie stal in feite de DNC emails?

Door Adrian Norman

Adrian Norman is schrijver en politiek commentator.

 

De opinies van de auteur van dit artikel stemmen niet noodzakelijk overeen met de opinies van The Epoch Times.

 
SOORTGELIJKE ARTIKELEN