Nu lockdown eindigt – wat voor waardevols heeft het ons gebracht?

Laten we niet vergeten wat we verloren hebben en wat we geleerd hebben door de pandemie

Veel mensen die ik ken hebben zichzelf de vraag gesteld hoe ze zullen gaan leven nadat het-thuisblijven opgeheven is. Hoe zal het zijn? Hoe gaat het nieuwe normaal er uit zien?

De antwoorden op die vragen hangen grotendeels af van waar je woont, wat je hebt meegemaakt, en wat je daar allemaal mee doet. Hoe zal het zijn? Wat wordt het nieuwe normaal?

Ik woon nu al tien weken in een stad met een verplichting thuis te blijven en bij aanvang van dit artikel is mijn leven een zeer gemengd. Ik wende snel aan het van thuis uit werken maar het was moeilijk  een routine te vinden en afleiding te vermijden. Ik ben dan wel online verbonden met vrienden, maar ik mis hun fysieke aanwezigheid. Bovendien leden mijn slaap en gemoedstoestand onder de opdoemende angst voor onze toekomstige samenleving.

Ik wil deze gevoelens niet negeren en onze verliezen niet ontkennen. Maar als schrijver voor het ‘Grotere Goed’ kan ik niet anders dan ook enkele positieve dingen uit deze crisis te halen. Reflecteren over dit moment biedt niet enkel leermogelijkheden voor mij, maar voor ons allemaal – Het is een kans om ons meer te richten op wat belangrijk is en na te denken over hoe we de dingen in ons leven anders gaan aanpakken in de toekomst.

Hier zijn enkele lessen die ik wil meenemen nadat het verplichte thuisblijven is opgeheven.

1. Samenzijn met anderen is een sleutel tot geluk

Velen van ons vertrouwden op de sociale media en videobijeenkomsten om tijdens de pandemie in contact te blijven met andere mensen. Ik ben deze forums zeker dankbaar, maar je kan ze niet vergelijken met persoonlijk menselijk contact.

Waarom? Om te beginnen brengen sociale media ons niet altijd dichter bij elkaar. Met wat mensen online plaatsen laten ze onvermijdelijk een indruk achter alsof hun leven zorgeloos en geweldig zou zijn. Het laat weinig ruimte voor het delen van kwetsbaarheid – en dat is een belangrijke manier om contact te maken met anderen. En natuurlijk is er ook veel alarmerend nieuws en ‘click-bait’ op sociale media die roofbouw plegen op je geluk.

Als het dáár is dat je zoekt naar een diepere verbinding, zul je van een koude kermis thuiskomen.

Videobijeenkomsten zijn een verbetering, je ziet mensen in levenden lijve en je kan een echt gesprek voeren. Lichaamstaal van een scherm aflezen is echter niet zo eenvoudig en maakt het bijgevolg moeilijker om aan te voelen hoe mensen zich voelen. De wetenschap rond aanraking toont ons dat wij mensen hunkeren naar fysiek contact. Dit kunnen videobijeenkomsten en sociale media niet bieden. Een verlies dat vooral mensen treft die alleen wonen, voor hen was het gebrek aan fysieke genegenheid bijzonder zwaar.

Ik wil uiteraard de beschikbare online tools blijven gebruiken om in contact te blijven met verre vrienden, maar ik ben fysieke bijeenkomsten opnieuw gaan waarderen. Meer tijd doorbrengen met de mensen van wie ik hou en dan die genegenheid voor hen ook echt uiten, is iets dat ik uit deze ervaring wil halen.

Nu de beperkingen geleidelijk verdwijnen, hoop ik meer fysieke achtertuinbezoeken met ‘social distancing’ te hebben met vrienden en familie. En we mogen dan wel niet knuffelen, het minste wat we kunnen doen is elkaar in de ogen aankijken. Als de crisis voorbij is, ben ik van plan meer op stap te gaan in een groep, met diverse mensen naar concerten, sportevenementen, ceremonies, dansen en meer. De emotionele high en het gevoel van verbinding dat we krijgen als we in de fysieke aanwezigheid zijn van anderen en samen een ervaring delen, is inspirerend en heilig. Na de thuisblijfperiode zal ik niet enkel dat samenzijn veel meer appreciëren, het zal ook mijn connectie met een gemeenschappelijke mensheid versterken – een verbetering die een vriendelijker en meer verbonden samenleving kan opbouwen.

2. Minder stress is goed voor iedereen

Er waren tijdens deze pandemie veel dingen die ons stressgehalte konden doen stijgen. Het risico om werkloos te worden, ziek te worden of per ongeluk een geliefd familielid te besmetten, is angstaanjagend. Door thuis de quarantaine door te brengen, konden we niet op onze gewone manier omgaan met stress. We konden niet uitgaan met vrienden of gaan sporten. We werden voortdurend gevoed met alarmerend nieuws dat ons gevoel van angst en hulpeloosheid heeft versterkt. We hadden slapeloze nachten.

Constant op scherp staan is niet goed voor onze geest of ons lichaam – en ook niet voor de mensen om ons heen.

Emotionele besmetting is reëel. Dat betekent dat onze eigen stress en angst ook anderen beïnvloedt. Dat is nog duidelijker geworden, omdat velen onder ons dichter op elkaar moesten leven en dat kon ons humeur beïnvloeden.

Een positief kantje aan thuis blijven is dat het velen dwong langzamer aan te doen en nieuwe manieren te vinden om te gaan met stress en angst.

Misschien heb je eindelijk leren mediteren – je had gehoord dat het goed voor je was, maar je had het nooit echt geprobeerd. Of misschien heb je een notitieboekje aangeschaft en een dagboek bijgehouden met je ervaringen, of misschien heb je een online gelukscursus gevolgd. Sommigen zijn gestart met tekenen, hebben een tuin aangelegd of leerden een muziekinstrument bespelen. Al deze dingen hebben het potentieel om je mentale gezondheid te verbeteren en kunnen de moeite waard zijn om te blijven doen als je je weer vrij kan bewegen.

En dan is er de kampioen van het ontstressen: goed zijn voor anderen en mensen in nood helpen. Vraag het aan iedereen die als vrijwilliger werkte bij een lokale voedselbank, of een maaltijd heeft gebracht bij een buurman, contact heeft opgenomen met een eenzame vriend, studenten online les heeft gegeven of een buurthulpgroep op touw heeft gezet.  Ze zullen je antwoorden: als je je aandacht op anderen richt, dalen je eigen zorgen en stress – dat is een les die makkelijk kan worden meegenomen naar het nieuwe tijdperk. Anderen helpen zal ons niet alleen gezond houden, maar het zal ook helpen bij het herstel van iedereen die door de pandemie is getroffen.

3. Dankbaarheid tonen maakt verschil doet ertoe

Het is vrij duidelijk dat we de ‘essentiële werkers’ dankbaar moeten zijn in deze tijden van thuisblijven. Voedselleveranciers, gezondheidswerkers, bezorgers en eerstehulpverleners hebben risico’s genomen ten behoeve van alle andere mensen.

Hoe kunnen we ze terugbetalen? Door dankbaarheid te tonen en vriendelijk te zijn voor anderen.

Vóór de pandemie dachten de meesten van ons waarschijnlijk niet lang na over de mensen in deze beroepen. Nu staan ze op de kaart en het is hartverwarmend om te zien hoe dankbare burgers hun waardering openlijk tonen door borden te maken, te applaudisseren, gratis maaltijden langs te brengen of te veel fooi te geven. Zelfs met gewoon ‘dankjewel’ zeggen kom je al heel ver.

Dankbaarheid is echter niet iets dat we enkel aan deze huidige helden van de zorg onder ons moeten laten zien.

We kunnen meer dankbaarheid tonen aan alle mensen en voor de dingen die ons leven gemakkelijker en ons gelukkiger maken. Dankbaarheid tonen voelt goed en nodigt uit tot meer vriendelijkheid en vrijgevigheid – niet enkel bij de ontvangers van dankbaarheid maar ook bij iedereen die getuige is van die uitdrukking van dankbaarheid. Hierdoor ontstaat een deugdzame cyclus. Oprechte dankbaarheid is een sociale superlijm in zowel persoonlijke relaties alsook in de samenleving. Daarom helpt dankbaar zijn om een vriendelijker en meer meelevende samenleving op te bouwen – iets wat we allemaal moeten onthouden.

4. We hebben minder dingen nodig dan we denken

Nu ik niet meer kan winkelen in het winkelcentrum, mijn haar kan laten knippen of langs de supermarkt kan lopen voor slechts één enkel ingrediënt, heb ik me gerealiseerd dat ik dat prima overleef.

Het is vrij duidelijk dat we niet zoveel spullen of comfort nodig hebben als we gewend zijn. De basis dingen – voedsel, zuiver water en een goede gezondheid bijvoorbeeld – zijn veel belangrijker dan een manicure of de nieuwste computer. En als je weet hoeveel deze luxeartikelen en -activiteiten de gezondheid van de planeet schaden, is het logisch om onze prioriteiten te herzien en te overwegen er enkele te schrappen zodat iedereen de basisbenodigdheden kan hebben om te overleven.

Gelukkig is ons welzijn niet afhankelijk van luxegoederen. Uit studies blijkt dat vriendelijkheid en vrijgevigheid ons gelukkiger maken dan onszelf te verwennen of dingen te kopen. Het is misschien moeilijk te geloven, maar onderzoekers stellen vaak vast dat mensen de impact op hun geluk onderschatten van het ‘geven aan anderen’.

Kortom, we zullen gelukkiger zijn en bijdragen aan een gezondere samenleving als we in staat zijn minder te consumeren en meer te geven.

Daarom hoop ik dat we deze lessen zullen onthouden na de periode van het verplichte thuisblijven.

Er is krachtig om ons gemeenschappelijk mens-zijn in gedachten te houden als ook ons gevoel van onderlinge verbondenheid. Als we ons herinneren hoe belangrijk onze relaties zijn, de veerkracht, dankbaarheid en ook dat we het met minder kunnen doen, dan kunnen we weer vooruit als we uit quarantaine komen. En dat gecombineerd met een vernieuwd doelbesef om enkele van de moeilijkste problemen aan te pakken. Misschien is collectief en mededogend handelen de sleutel tot het bouwen aan een betere toekomst voor ons allemaal.

Door Jill Suttie

Jill Suttie, Psy.D., is redactrice bij Greater Good’s boek recensies en schrijft regelmatig voor het magazine. Dit artikel werd oorspronkelijk gepubliceerd in het online magazine van Greater Good.

Volg ons ook op Youtube

Hoe verschilt The Epoch Times van andere media?
The Epoch Times is de snelst groeiende onafhankelijke media in Amerika. We zijn anders dan andere mediaorganisaties omdat we niet worden beïnvloed door een regering, bedrijf of politieke partij. Ons enige doel is om onze lezers nauwkeurige informatie te geven en verantwoordelijk te zijn naar het publiek. We volgen niet de ongezonde trend in de hedendaagse mediawereld van agendagestuurde journalistiek, en gebruiken in plaats daarvan onze principes van waarheid en traditie als onze leidraad.

Origineel op 4 juni 2020 gepubliceerd op The Epoch Times: Lessons to Remember When Lockdown Ends.

 

 
SOORTGELIJKE ARTIKELEN