Oeigoerse kinderen gekidnapt door de staat

Belanden in weeshuizen van de staat in Xinjiang

Een getraumatiseerde vader vertelde de Epoch Times, dat Oeigoerse kinderen waarvan de ouders in politieke heropvoedingskampen zitten, of in ballingschap leven, door de lokale autoriteiten in Xinjiang in weeshuizen van de staat worden geplaatst.

Xinjiang is een groot gebied in het noordwesten van China en moederland van de Oeigoeren. Sinds het aantreden van de CCP is het gebied zijn autonomie kwijt geraakt ook al heet het de grootste autonome regio van China.

Vorig jaar verloor Abdel Abdukadir het contact met zijn vier kinderen van 3 tot 8 jaar, nadat ze door de autoriteiten uit Xinjiang mee zijn genomen naar een “weeshuis”. Abdel, een zakenman, 50 jaar oud, woont momenteel in ballingschap in Turkije. Hij vertelde ons dat hij zich zorgen maakt, omdat hij niet weet of hij ze ooit nog terug kan zien.

Abdukadir met zijn vrouw en vier kinderen (Epoch Times)

Het bericht kwam na nieuwe bevelen van Chen Quango, de leider van de Chinese Communistische Partij (CCP) in de regio om alle “wezen” voor 2020 te verplaatsen naar overheidsfaciliteiten.

In Xinjiang luidt de definitie van de CCP voor wezen: “kinderen die hun ouders kwijt zijn of waarvan de ouders niet kunnen worden gevonden”.  Met het nieuwe bevel, kunnen kinderen waar “op een versnipperde wijze” voor gezorgd wordt, zoals door familie, ook in tehuizen worden geplaatst.

Terwijl China beweert dat de weeshuizen de levensstandaard van minder bedeelde kinderen verbeteren, beschreef een Oeigoers personeelslid de toestand in de weeshuizen in het zuiden van Xinjiang als “ernstig overbevolkt” en “verschrikkelijk”. Er worden kinderen in de leeftijd van 6 maanden tot 12 jaar “opgesloten als beesten in een stal”, berichtte Radio Free Asia in juli dit jaar.

Abdukadir’s voormalige vrouw, zijn moeder en broer zitten ook in hechtenis, en zijn jongere zus Amina is overleden tijdens een verhoor door de autoriteiten in een van de vele gevangenkampen.

Als onderdeel van de uit de hand gelopen campagne “sla hard toe”, die volgens de CCP gericht is op repressie van terrorisme, religieus extremisme en separatisme in het land, heeft het Chinese regime meer dan een miljoen Oeigoeren gevangen gezet in Xinjiang, volgens cijfers aangehaald door de U.S. Congressional-Executive Commission on China en de Verenigde Naties.

Eerder deze week, vertelde de Britse minister van Buitenlandse Zaken Jeremy Hunt, dat Britse diplomaten die de regio in augustus hadden bezocht, aangaven dat de rapporten waarin staat dat etnische minderheden zoals de Oeigoeren massaal in gevangenkampen worden gehouden, “grofweg kloppen”.

De Britse verklaring kwam zeven dagen alvorens de VN vandaag op 6 november bijeenkomt met een mensenrechtenpanel in Genève, ter evaluatie van China’s status als permanent lid van de VN veiligheidsraad.

Van kwaad tot erger, na zijn reis naar Turkije

De schrijnende opeenvolging van gebeurtenissen, begonnen toen Abdel met zijn vrouw Meripet in mei 2017 naar Istanboel, Turkije was gereisd voor familiebezoek. De vier kinderen werden onder hoede van zijn moeder en schoonzus geplaatst in hun huis in Urumqi, de hoofdstad van Xinjiang.

“Mijn vrouw heeft wat familie hier in Turkije, en we wilden snel weer terug gaan”, vertelde Abdukadir de Epoch Times in een telefonisch interview vanuit Istanboel.

Maar Abdukadir had geen idee dat zijn beslissing een buitenlandse reis te maken, hem zou dwingen in ballingschap te leven, zonder enige informatie over het welzijn van hun kinderen en familie in Urumqi.

Abdukadir’s vier kinderen – Adile, Abdurahman, Muhemmed, en Abdulla – werden onder dwang meegenomen uit hun huis en naar het weeshuis “de vriendelijke kleuterschool” gebracht in Hotan in het zuiden van Xinjiang.

Na slechts 17 dagen in het weeshuis, verschenen er foto’s van zijn kinderen met zichtbare plekken op hun huid.  De foto’s werden genomen door iemand uit het weeshuis, waarvan hij zegt dat hij de naam niet kan noemen.

xinjiang kinderen
Abdukadir zijn 4 kinderen na 17 dagen in het weeshuis van Hotan, Xinjiang (Epoch times)

“Mijn kinderen hebben littekens op hun gezicht, ik kan zien dat ze erg worden mishandeld daar, ik kan het zien aan hun ogen en lichamen”, zei hij.

“Het is net of mijn kinderen in de gevangenis zitten”, vertelde Meripet aan AP. “Mijn vier kinderen zijn me afgenomen en leven als wezen.”

Het totalitaire regime ziet geen fouten, burgers leven in angst

Een bericht van de staatskrant Xinjiang Daily in februari beschreef dat kinderen snel na aankomst in het weeshuis van Hotan ‘groter’ en ‘dikker’ werden.

Ook heeft de CCP vanaf 2017 een budget van meer dan 200 miljoen Chinese yuan (€ 25 miljoen) uitgetrokken voor het bouwen of uitbreiden van ten minste 45 weeshuizen met bedden voor ongeveer 5000 kinderen, ontdekte AP bij het nalopen van aangekondigde aanbestedingen in Xinjiang.

Abdukadir en zijn vrouw kunnen niet terug naar Xinjiang uit vrees voor vervolging, zei hij. Abdukadir en zijn vrouw hebben ook een zoon in Turkije gekregen. Buitenlandse reizen of contact met familieleden in het buitenland wordt momenteel gezien als een misdaad in de ogen van de CCP. Andere redenen waarom Oeigoeren worden vastgehouden, zijn het laten groeien van een baard in overeenstemming met de Oeigoerse traditie en het bijwonen van religieuze bijeenkomsten.

“We vreesden terug naar huis te gaan, omdat iedereen die naar het buitenland gaat, naar de gevangenis wordt gestuurd of wordt vastgehouden in kampen. We gaan er vanuit dat we zeker naar de gevangenis worden gestuurd”, zei hij.

Oeigoerse families verscheurd

De eerste klap die Abdukadir moest verwerken toen hij vorig jaar in Turkije aankwam, was het nieuws dat zijn broer was veroordeeld tot vijf en een half jaar gevangenisstraf, “waarschijnlijk omdat hij met mij sprak”, zei hij.

Vervolgens werd de voormalige vrouw van Abdukadir veroordeeld tot 20 jaar gevangenisstraf “omdat ze mijn vrouw was, om me te straffen, omdat ik niet naar Xinjiang ben teruggekeerd, en omdat ze Arabisch kan lezen en de Koran”, vervolgde Abdukadir.

Abdukadir’s 72 jarige moeder en dochter

Ondertussen werd zijn gepensioneerde 72-jarige moeder veroordeeld tot 10 jaar gevangenisstraf voor het luisteren naar een vers uit de Koran op een feest van een vriend en het verzenden van foto’s van zijn kinderen naar hem via de Chinese berichten-app WeChat, terwijl Abdukadir in Turkije was. “Ze heeft haar hele leven niets verkeerd gedaan – dit is ondenkbaar”, zei Abdukadir.

Zijn zus, die ernstig ziek was voordat ze in de kampen van Xinjiang werd vastgehouden, stierf “terwijl ze door autoriteiten werd ondervraagd, [vanwege] het destructieve handelen [van de autoriteiten].”

Abdukadir zegt dat hij, omdat hij met de media praat, regelmatig gechanteerd wordt door mensen die volgens hem voor de CCP werken. Zijn afpersers vertelden hem dat zijn moeder in Xinjiang in de gevangenis zal sterven.

“Een ander dreigement was dat ik mijn kinderen nooit zal zien, dat ze zullen verdwijnen”, vervolgde Abdukadir.

“Dit is te veel allemaal, te pijnlijk en mijn geest kan het niet meer dragen. Er is niemand meer over in mijn hele familie en ik weet niet wat ik moet doen.”

Door Isabel van Brugen


Kijk ook:

Hoe dokters in China veranderen in moordenaars

Voormalige Chinese chirurg Enver Tohti, zei dat hij werd veranderd tot een moord”robot”, terwijl hij dacht voor een groter goed te werken.

 

 
SOORTGELIJKE ARTIKELEN