Swashbuckler: Moreel onderricht van piraat, Peter Blood

“Captain Blood”

Jarenlang doken verwijzingen op naar de roman van Rafael Sabatini (1875–1950) over piraten in het Caribisch gebied tijdens mijn lezen. Die schrijvers prezen “Captain Blood” de hemel in, maar toch gunde ik de roman zelfs geen blik waardig. Alleen al vanwege de titel dacht ik dat dit verhaal van een piraat op volle zee niet veel meer zou bieden dan een afgezaagd plot, kartonnen personages en overspannen proza.

 

Portret van Rafael Sabatini, vóór 1902, uit Pearson’s Magazine. (Publiek domein)

Onwetendheid en snobisme gaan vaak hand in hand.

In ieder geval bladerde ik recentelijk door mijn exemplaar van James Mustich’s prachtige verzameling korte recensies, “1000 boeken om te lezen voor je sterft” en verscheen deze regel uit zijn kijk op ‘Captain Blood’: “Het boek daagt je uit om het neer te leggen. Maar dat lukt niet.”

James Mustich’s verzameling korte recensies, ‘1000 boeken om te lezen voordat je sterft’.


Die regel bracht me naar de openbare bibliotheek op zoek naar Sabatini.

En Mustich had gelijk. Ik pakte het boek op en legde het niet meer neer. Na al die jaren las ik ‘Captain Blood’.

Nee, niet las ik – ik dook door deze romantische sage met alle zeilen gehesen en een sterke wind in mijn rug.

 

Dokter, slaaf, piraat

Peter Blood – een passende naam voor een dokter en een piraat -, een arts en voormalig huursoldaat, wordt ten onrechte beschuldigd van verraad tijdens het turbulente bewind van de Engelse James II. Een volksgericht bevindt de onschuldige Blood schuldig aan een poging om de koning omver te werpen, en hij wordt als slaaf naar Barbados gestuurd. Aldaar winnen zijn medische talenten al snel het respect van de zieke gouverneur en daarmee een beetje vrijheid voor Blood. Hij ontmoet en voelt ook een groeiende genegenheid voor Arabella Bishop, de nicht van de snode kolonel Bishop, een slaveneigenaar met machtige connecties.

Tijdens een aanval door Spaanse overvallers op de kolonie leidt Blood een groep medeslaven naar het Spaanse schip en grijpt de controle over dit schip. Met het keren van de wapens naar de Spaanse soldaten en matrozen die naar de boot terugkeren na een nacht van plunderen en moorden aan wal begint hij zo een carrière van piraterij.

Blood richt zich op Spaanse schepen, wordt bekend bij vijanden en vrienden vanwege zijn moed en ridderlijkheid, en wordt al snel een legende onder iedereen die de zeeën bevaart in zijn werelddeel. Zoals de tekst op de achterkant van het boek terecht beweert: “‘Captain Blood’ is een klassieke swashbuckler – vol met zwaardvechten en avontuur.”

De stoffe omslag van Rafael Sabatini’s ‘Captain Blood: His Odyssey’, uit 1922.  (Publiek domein)

Maar “Captain Blood” verdient gelezen te worden om andere redenen dan de verhaallijn, levendige karakters en robuust schrijven. Als we de tijd nemen om het karakter van Peter Blood onder de loep te nemen, ontdekken we dat hij de vier hoofddeugden belichaamt: behoedzaamheid (praktische wijsheid), rechtvaardigheid (moraliteit), matigheid (evenwicht) en standvastigheid (moed).

Een man van deugden

De moed van Blood staat nooit ter discussie. Of hij nu wordt geconfronteerd met valse beschuldigingen in een rechtszaal, zich moet haasten om een jong meisje te verdedigen dat door een Spaanse soldaat wordt bedreigd, of dat hij koelbloedig het bevel voert over een schip, hij staat er in het aanzicht van gevaar.

Bij het beoordelen van anderen, inclusief zijn vijanden, neemt Blood een gematigd standpunt in, herkent de menselijke zwakheden en verleent genade zelfs aan degenen die de strop verdienen. Zo heeft hij verschillende keren de gelegenheid om de wraakzuchtige en vicieuze kolonel Bishop te vermoorden, maar dat plezier ontzegt hij zich grotendeels vanwege zijn genegenheid voor Arabella.

Olivia de Havilland als Peter Blood’s geliefde Arabella en Errol Flynn als Peter Blood in ‘Captain Blood’. (Warner Bros.)

Keer op keer, wanneer zijn bemanning eist wraak te nemen op bepaalde gevangen vijanden, wikt en weegt Blood de omstandigheden op de weegschaal van gerechtigheid. Op een gegeven moment komt hij in de verleiding om iets anders te doen, al denkend, “hij zou de maudlin-idealen waarmee hij een koers probeerde te varen overboord gooien; een einde maken aan deze idiote strijd om het beste te maken van twee werelden.”

Maar moraliteit zit te diep in het hart van Blood, waardoor het onmogelijk voor hem wordt om “net zo onbuigzaam, en meedogenloos te worden als al degenen die benamingen zoals ‘dief en piraat’ verdienden”.

Behoedzaamheid is één van de deugden van Blood die in zijn leiderschap zichtbaar is. Hij doet er alles aan om te voorkomen dat de levens van zijn mannen worden opgeofferd. Geconfronteerd met onmogelijke kansen – in de minderheid op zee, niet in staat om aan de kanonnen van een Spaans fort te ontsnappen – is het Blood die denkt als een vos, plannen smeed om de vijand voor de gek te houden en zijn mannen naar veiligheid leidt.

Hiernaast staan er in “Captain Blood” nog andere mooie verhalen die het overwegen waard zijn en relevant zijn voor onze tijd.

Een man van alle tijden

Sommigen onder ons proberen onze vijanden onderuit te halen door labels voor hen te creëren: racistisch of seksistisch, fascistisch of communistisch. Blood wordt valselijk besmeurt als verrader, maar zijn ergste ervaring met etikettering doet zich voor wanneer hij een Spaans schip inneemt. Hij is verbaasd als hij Arabella Bishop aan boord vindt, een gevangene van admiraal Don Miguel de Espinosa. Vanwege de verdraaide waarheden die zij over Peter Blood heeft gehoord, noemt zijn geliefde Arabella Blood hem ‘een dief en een piraat’. Later, gekweld door dit stempel van de vrouw van wie hij in het geheim houdt, denkt Blood: “Ze had geen mededogen voor hem, geen genade. Ze had hem samengevat, schuldig bevonden en veroordeeld met die ene zin”. We zien dezelfde tactiek dagelijks gebruikt worden door onze politici en door sommigen in de media.

Bovendien is Peter Blood een heer, een woord dat tegenwoordig weinig weerklank vindt. Hij is doordrongen van die kwaliteiten die we associëren met de Founding Fathers, met generaals als Robert E. Lee en George Marshall, en met politici als Daniel Patrick Moynihan en Robert Taft. Blood verdedigt de zwakken, behandelt vrouwen met respect en verleent zijn verslagen vijanden meer waardigheid dan ze verdienen. Zoals alle heren is hij een man van zijn woord, zelfs als zijn beloften hem veel blijken te kosten.

Een foto van Errol Flynn gebruikt voor de poster voor ‘Captain Blood’. (Warner Bros.)

Ten slotte spreekt Peter Blood met een openhartigheid die ontbreekt in onze politiek correcte cultuur. Het is geen brute of wrede eerlijkheid, behalve voor degenen die een terechtwijzing verdienen. In plaats daarvan gebruikt hij logica, een coole houding en aanzienlijke retorische vaardigheden om zijn punt te maken. Of hij zich nu richt tot zijn groep boekaniers of een krijgsraad van Franse marineofficieren, hij zegt wat hij als waarheid beschouwt.

‘Captain Blood’ vangt de geest van de late 17e eeuw, herleidt behendig de bezieling van die tijd naar die van ons en vertelt een groots verhaal. Het is historische fictie op zijn best.

Het belangrijkste is dat ‘Captain Blood’ ons herinnert aan wat we zouden kunnen zijn en hoe we ons zouden kunnen gedragen. Door deze roman te lezen, kunnen wij allemaal, jong en oud, ons opnieuw vertrouwd maken met heldendom, moed en de klassieke deugden. Misschien ontdekken we in het verhaal van Peter Blood zelfs een sextant en een kompas om door de ruwe zee van ons eigen leven te navigeren.

Door Jeff Minick

Jeff Minick heeft vier kinderen en een groeiend peloton kleinkinderen. Twintig jaar lang doceerde hij geschiedenis, literatuur en Latijn aan seminars voor homeschooling-studenten in North Carolina. Tegenwoordig woont en schrijft hij Virginia, VS. Zie JeffMinick.com om zijn blog te volgen.

Hoe verschilt The Epoch Times van andere media?
The Epoch Times is de snelst groeiende onafhankelijke media in Amerika. We zijn anders dan andere mediaorganisaties omdat we niet worden beïnvloed door een regering, bedrijf of politieke partij. Ons enige doel is om onze lezers nauwkeurige informatie te geven en verantwoordelijk te zijn naar het publiek. We volgen niet de ongezonde trend in de hedendaagse mediawereld van agendagestuurde journalistiek, en gebruiken in plaats daarvan onze principes van waarheid en traditie als onze leidraad.

Origineel op 26 augustus, 2019 gepubliceerd op The Epoch Times: Swashbuckler: Lessons in Morality From Peter Blood, the Pirate

Kijk ook op Youtube:

 
SOORTGELIJKE ARTIKELEN