Waar de banden met het communistische China hecht zijn, volgt het coronavirus

Ernstige COVID-19-uitbraken benadrukken de verwikkelingen van verschillende landen met Peking

In de laatste weken van 2019 vond er een uitbraak plaats van het nieuwe coronavirus in de stad Wuhan, in centraal China. Terwijl de wereld een nieuw decennium verwelkomde, koos de Chinese Communistische Partij (CCP) ervoor om informatie over de ontstane crisis te onderdrukken totdat deze niet langer verborgen kon blijven.

Bijna twee maanden nadat de Chinese autoriteiten de uitbraak en het bestaan van het besmettelijke virus hadden erkend, heeft de crisis zich over de hele wereld verspreid en heeft in meerdere regio’s epidemische proporties aangenomen. Het aantal geïnfecteerden buiten de grenzen van China loopt nu in de tienduizenden, met meer dan 1000 die zijn bezweken aan het virus. De beurs is gekelderd en experts waarschuwen voor een mogelijke economische recessie.

Verschillende factoren hebben de snelle verspreiding van het coronavirus, officieel SARS-CoV-2 genoemd, en de ziekte die het veroorzaakt, COVID-19, vergemakkelijkt. Globalisering heeft de volkeren van de wereld dichter bij elkaar gebracht, waardoor de risico’s van een wereldwijde pandemie zijn toegenomen.

Toch hebben de zwaarst getroffen regio’s buiten China allemaal een gemene deler: nauwe of lucratieve betrekkingen met het communistische regime in Peking.

Medische crisis, politiek gevaar

Onder politieke of economische sturing van de Volksrepubliek China (VRC) zijn veel buitenlandse entiteiten en politici, waaronder internationale organisaties, zo sterk beïnvloed dat ze de kant van de CCP kiezen, het verderfelijke communistische systeem accommoderen en een oogje dichtknijpen tegen onuitsprekelijke misdaden begaan door de Chinese autoriteiten.

De afgelopen decennia heeft de VRC haar macht in economische en geopolitieke aangelegenheden enorm uitgebreid. Het communistische regime misleidde de wereld met een verhaal over ‘de vreedzame opkomst van China’ en heeft buitenlandse regeringen en internationale bedrijven verleid om te investeren in de zich snel ontwikkelende markten van China.

Maar de CCP heeft haar ideologische principes van klassenstrijd en totalitaire controle nooit losgelaten. In de 30 jaar sinds het bloedbad op het Tiananmen-plein en vanaf het begin in 1999 van de vervolging van de spirituele praktijk Falun Gong tot de huidige systematische vervolging van alle geloven en onafhankelijk denken, is de toestand van de mensenrechten in de VRC alleen maar verslechterd.

De ware aard van de CCP en het communisme is al lang bekend bij lezers van The Epoch Times. Vijftien jaar geleden publiceerde The Epoch Times de redactiereeks ‘Nine Commentaries on the Communist Party‘, die een beweging in China in gang zette om het communisme te verwerpen. Sinds 2004 hebben meer dan 350 miljoen mensen afstand gedaan van hun banden met de partij en haar aangesloten jongerenorganisaties.

In samenhang gezien met de door China gekaapte, huidige geopolitieke omgeving, benadrukt de geografische spreiding van wat de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) nu een coronaviruspandemie noemt, het ultieme gevaar voor degenen die zich aansluiten bij de geest van het communisme.

Zuid-Koreaanse soldaten dragen een desinfectiemiddel met beschermende uitrusting om de verspreiding van het COVID-19-coronavirus te helpen voorkomen in een winkelgebied in Seoul op 4 maart 2020. (Jung Yeon-je/AFP via Getty Images)

Buiten China was de verspreiding van COVID-19 het grootst in Italië, Iran, Zuid-Korea en Japan. Niet al deze landen bevinden zich in de buurt van China, maar ze hebben allemaal grote belangen in de VRC.

Italië, op 10 maart het zwaarst getroffen land buiten China, was het eerste (en enige) G-7-land dat zich aanmeldde bij het ‘Belt and Road Initiative’ (BRI, ook bekend als One Belt, One Road) van de VRC. In een poging zijn verzwakkende economie te ondersteunen, heeft Italië ook geprobeerd de Chinese markt te veroveren voor de verkoop van zijn luxegoederen.

Nu de uitbraak Rome dwingt het land te sluiten, zijn dergelijke vooruitzichten op de lange baan geschoven.

Italië heeft ook tal van overeenkomsten over zustersteden met China ondertekend, waaronder de steden Milaan, Venetië en Bergamo. Dit zijn de gebieden die het zwaarst zijn getroffen door het virus.

In het Midden-Oosten heeft Iran een grote toename van het aantal infecties gezien, met name onder overheidsfunctionarissen.

Het Iraanse regime heeft sinds 2016 een alomvattend strategisch partnerschap met China, en de banden met Peking zijn jaren daarvoor al ontstaan. In strijd met de internationale sancties heeft Iran onder embargo staande materialen uit China geïmporteerd, terwijl het land olie blijft verkopen aan de Volksrepubliek China. De Islamitische Republiek stond tot eind februari vluchten toe in en uit vier grote Chinese steden.

De beelden die de Iraanse burgers ter plaatse hebben gemaakt, doen denken aan de tragedie die zich in Wuhan afspeelt, met overwerkt medisch personeel, moedeloze patiënten en lijkzakken die de ziekenhuisvloeren bekleden.

Social media-opname van lichamen in het Behesht-e Masoumeh mortuarium in Qom, Iran. (Screenshot)

En hoewel officiële cijfers van de Iraanse autoriteiten sterfgevallen en bevestigde gevallen laten zien die achterlopen op de cijfers van Italië, is het waarschijnlijk dat de werkelijke omvang van de uitbraak zeer onvolledig wordt gerapporteerd. Na bestudering van de beschikbare gegevens schatte een epidemioloog die op 5 maart door de Washington Post werd geciteerd, dat het werkelijke aantal besmette mensen in Iran 28.000 zou kunnen zijn, bijna vijf keer zoveel als het regime had gemeld.

In Zuid-Korea zijn de mensen steeds kritischer geworden over president Moon Jae-in omdat hij weigert alle Chinese toeristen te weren en in plaats daarvan alleen degenen die onlangs naar de provincie Hubei zijn gereisd [het epicentrum van de epidemie in China] de toegang ontzegt.

Meer dan 1,4 miljoen mensen hebben een petitie aan het “Presidential Blue House” ondertekend waarin wordt opgeroepen tot afzetting van Moon. De petitietekst luidt: “Als we Moon Jae-in’s antwoord op de nieuwe epidemie zien, hebben we het gevoel dat hij meer een president voor China is dan voor Korea.”

Lessen uit de geschiedenis

Ondanks de nabijheid van en het uitgebreide zakendoen met het vasteland van China, heeft Taiwan een relatief klein aantal infecties.

De John Hopkins University noemde op 26 januari Taiwan als het land met het op één na hoogste risico op verspreiding van de epidemie buiten China. Krachtige preventiemaatregelen zijn echter effectief gebleken.

Op 31 december 2019 begonnen Taiwanese ambtenaren vliegtuigen binnen te gaan om de passagiers te onderzoeken, nadat de autoriteiten van Wuhan de uitbraak voor het eerst hadden bevestigd. Begin februari heeft Taiwan een inreisverbod ingesteld voor buitenlanders die naar de Volksrepubliek China zijn gereisd. Op 10 maart zijn er slechts 47 bevestigde gevallen in Taiwan. Het zelfstandig bestuurde eiland wordt gezien als model voor bestrijding van de epidemie, ondanks dat het herhaaldelijk de deelname aan de CCP-vriendelijke WHO werd ontzegd.

Zoals China-deskundige Heng He zei, Taiwan heeft een duidelijk begrip van het communistische regime en is misschien wel de enige staat die lering heeft getrokken uit de SARS-uitbraak van 2003, die ook in China is begonnen.

In Hongkong, waar miljoenen inwoners zich sinds vorig jaar hebben verzet tegen de inbreuk door Peking van de vrijheden en de rechtsstaat, is de uitbraak eveneens ingetogen.

Daarentegen plaatste Japan, hoewel niet geostrategisch afgestemd op de VRC, winst boven voorzichtigheid. Met miljoenen Chinezen die jaarlijks naar Japan reizen om te winkelen en bezienswaardigheden te bezoeken, was het land traag met het sluiten van zijn grenzen voor toestroom vanaf het vasteland. Japan was één van de eerste landen die besmettingsgevallen meldde buiten China en het aantal geïnfecteerden is lokaal gestegen tot meer dan 1000.

Onlangs heeft de CCP geprobeerd zijn draconische aanpak van de coronavirus epidemie af te schilderen als een triomf voor het autoritaire systeem van de partij. Maar de opgetekende Chinese geschiedenis is erg ontnuchterend. Door de eeuwen heen hebben plagen en andere rampen de ondergang van de keizerlijke dynastieën ingeluid.

Als we de geschiedenis als een spiegel beschouwen, zoals oude Chinese geleerden deden, is het duidelijk dat de coronavirus pandemie een ramp is die verband houdt met de CCP en haar 70-jarige wrede heerschappij. En vandaag de dag is de wereld een onderling verbonden gemeenschap. Elk land, elke gemeenschap of organisatie die te dicht bij de CCP blijft en valt voor haar misleiding, zal de bittere vruchten van die betrokkenheid proeven.

Door The Epoch Times Editorial Board

De Epoch Times verwijst naar het nieuwe coronavirus als CCP virus, omdat het verzwijgen en mismanagement door de CCP (Chinese Communistische Partij) het mogelijk maakte dat het virus zich door heel China heeft verspreid en een wereldwijde epidemie heeft veroorzaakt.

Origineel op 11 maart gepubliceerd op The Epoch Times: Editorial: Where Ties With Communist China Are Close, the Coronavirus Follows

 
SOORTGELIJKE ARTIKELEN