Waarom tijgers mensen verslinden – alleen mensen die iets missen

Het lijkt misschien normaal dat een tijger mensen eet. Maar, of een tijger echt iemand opeet, hangt in feite af van hoe deugdzaam die persoon is.

Volgens de legende eten tijgers eigenlijk geen mensen. Ze verslinden alleen beesten. Mensen die wel door hen worden gegeten zijn de beesten onder de mensen. Er zijn echter ook verhalen van tijgers die vriendelijkheid belonen.

De volgende Chinese volksverhalen stellen ons in staat om tijgers in een nieuw licht te zien, en werd oorspronkelijk verteld door iemand die oog in oog kwam met een tijger.

Er was een oude vrouw, Madam Zhang genaamd, die een andere oude vrouw, die ook Zhang heette, inhuurde om voor haar te koken. De oude kok was afkomstig uit Fangshan en woonde op de westzijde van de heuvel.

De oude kok vertelde een verhaal over een man, met de achternaam Li, uit haar geboortestad die een baan buitenshuis wilde om zijn gezin te onderhouden.

Li was nooit van huis weggeweest. Kort nadat hij was vertrokken, raakte hij de weg kwijt. De nacht viel en hij bevond zich op een berg. Hij wist niet zeker welke kant hij op moest, dus besloot hij onder een boom te gaan zitten en tot de ochtend te wachten zodat hij weer zijn weg kon vinden.

Plots rende iemand het bos uit, gevolgd door drie of vier anderen. Het waren woeste, goed gebouwde wezens. Opgegroeid op het platteland had Li ouderen horen praten over de Berggod en demonen. Hij wist dat deze wezens geen mensen waren. Omdat er geen manier was om van hen weg te rennen, knielde hij eerbiedig en vertelde hen over zijn toestand.

De leider van de groep zei tegen Li: “Maak je geen zorgen, we zullen je geen pijn doen. Ik ben de Hemelse Tijger die de leiding heeft over de tijgers. Ik ben hier vandaag om voedsel aan hen toe te wijzen. Ze zullen spoedig iemand verslinden. Bewaar de kleren van het slachtoffer als de tijgers verdwenen zijn, en je zult in staat zijn om voor jezelf te zorgen.”

De Hemelse Tijger verborg Li op een onopvallende plek en vertelde hem geen geluid te maken.

Toen gaf de Hemelse Tijger een luide brul en de tijgers sprongen een voor een uit de struiken om zich te verzamelen op een open plek. De Hemelse Tijger gaf instructies aan de tijgers. Li kon de taal die hij sprak niet verstaan. De tijgers vertrokken weer maar er bleef één tijger in de struiken staan.

Na een tijdje passeerde er een man met een draagstok op zijn schouders door het bos. De tijger wierp zich op hem, maar draaide zich vervolgens om en liep weg.

Kort daarna kwam er een vrouw. Dezelfde tijger wierp zich op haar en at haar in een mum van tijd op. De Hemelse Tijger haalde de kleding, waarin een aantal zilveren munten, van de vrouw op. De Hemelse Tijger overhandigde het geld aan Li en legde hem uit waarom tijgers alleen bepaalde mensen aten.

De Goddelijke Tijger zei: “Eigenlijk eten tijgers geen mensen. Ze eten alleen beesten. Degenen die worden verslonden zijn de beesten in menselijke vorm. Mensen met een geweten hebben een aureool boven hun hoofd en tijgers vermijden deze. Slechte mensen hebben geen aureool boven zich en verschillen niet van beesten. Dus hoeven tijgers niet te twijfelen of ze mogen worden gegeten.”

De Goddelijke Tijger ging verder en vertelde Li over de twee mensen die langs het bos liepen. “De eerste man zou een maniak kunnen zijn geweest, maar zodra hij voedsel bemachtigde, wilde hij het aan zijn schoonzus en vaderloze neefjes geven. De halo boven zijn hoofd was vrij klein. De tijger zag het eerst niet; daarom viel hij hem aan.”

“De vrouw die langs kwam had haar man en dochter achtergelaten voor een andere man. Ze misbruikte de zoon van die man en stal zijn geld om aan de dochter van haar ex-man te geven. Dat waren die zilveren munten die ze bij zich droeg. Er was geen halo meer boven haar hoofd vanwege haar slechte daden. Toen de tijger zag dat ze niet langer mens was, verslond hij haar.”

De Hemelse Tijger vertelde nu ook waarom hij bereid was om Li te helpen. “Je kwam me niet tegen omdat je op je knieën ging, maar omdat je je stiefmoeder goed hebt behandeld. De halo boven je hoofd is meer dan een voetlengte hoog. Dat is waarom ik een tijger heb opgeroepen om je te helpen. Doe meer goede daden, en je zult worden beloond met meer voorspoed.”

De Hemelse Tijger vertelde Li hoe hij thuis kon komen. Li had een dag en een nacht nodig om thuis te komen.

Li vertelde het hele verhaal in geuren en kleuren aan de vader van de oude kok, aangezien ze familie waren. Hij deelde het verhaal ook met andere mensen om hen eraan te herinneren geen slechte daden te verrichten.
In de Chinese folklore zijn ook veel andere verhalen over tijgers die vriendelijkheid belonen. Een dorp met de naam Trouwe Tijger Greppel in Jidong (nu de provincie Hebei) vertelt nog altijd het verhaal over een trouwe tijger.

Volgens de legende was er tijdens de Liao-dynastie (907-1125) een weduwe die samen met haar zoon leefde. De moeder weefde en deed de was om haar zoon, Wang Yi, groot te kunnen brengen. Ze konden nauwelijks rondkomen. Toen Wang Yi groter was, werkte hij als houthakker om zijn moeder te onderhouden.

Toen hij op een dag hout aan het hakken was, kwam hij een tijger tegen. Hij was doodsbang, maar de tijger was niet van plan hem te verslinden. In plaats daarvan bleef het Wang Yi zijn bek laten zien. Het leek alsof de tijger hulp nodig had.

Wang Yi bekeek het van dichterbij en zag toen een bot uitsteken in de mond van de tijger. Wang Yi trok het bot er met al zijn kracht uit. De tijger was gered.

Vanaf dat moment ving de tijger regelmatig dieren voor Wang Yi. Hij kon er van eten en de rest verkopen in ruil voor rijst en andere benodigdheden. Zijn leven werd er beter van.

Door Su Lin, Epoch Times

 
SOORTGELIJKE ARTIKELEN