Wat ik geleerd heb van de mannen in mijn leven

Mannen & Vrouwen: onze verschillen omarmen

Ik was een jonge tiener toen mijn grootvader van moederskant mijn broer en mij meenam op visvakantie naar Salton Sea in Californië.

Na een niet al te lange rit vanuit San Diego, maakten we onze kleine motorboot klaar en gingen we het water op. Kort daarna begon de motor te sputteren. De motor begaf het en we konden niet meer verder varen.

Mijn grootvader, die besefte dat we zo niet aan land zouden geraken, kleedde zich stilletjes uit en sprong in zijn onderbroek in het water. Hij duwde de boot zelf terug. Vol ongeloof en schaamte keken we toe. Terwijl hij de boot aan wal trok, lachte hij en zwaaide naar een klein groepje mensen dat was komen kijken.

Na een kort bezoek aan de plaatselijke botenwinkel kwamen we te weten dat de motor kapot was, en dat de dichtstbijzijnde winkel met dat ene onderdeel meer dan 160 kilometer verderop was in Yuma, Arizona. Omdat ons uitstapje niet liep zoals gepland, gingen we terug naar het hotel, in de veronderstelling dat we ’s ochtends allemaal naar huis zouden gaan.

Mijn opa zei dat hij nog wat boodschappen moest doen, en tegen de tijd dat mijn broer en ik de volgende dag wakker werden, had hij op de een of andere manier de boot laten herstellen. We kwamen er pas later achter dat mijn grootvader ‘s nachts heen en weer naar Yuma was gereden en zelf de boot had hersteld.

Die ervaring heeft me diep geraakt. Mijn grootvader wilde ons uit vissen nemen. En ondanks onze tienerangsten over de problemen waar we mee te maken kregen, leek het alsof hij niet uit het lood te slaan was. Hij had een doel, en hij ging ervoor, ongeacht de uitdagingen die dat met zich meebracht.

In plaats van te klagen over het feit dat hij een boot terug naar de kust had moeten slepen, maakte hij grapjes over de gezichten die de mensen hadden getrokken toen ze een oude man in zijn onderbroek uit de zee hadden zien komen. Hij zei bijna niets over zijn rit naar Yuma en verwachtte er ook geen lofbetuigingen voor. Hij klaagde nooit dat hij zijn slaap had gemist om de boot te repareren. Het enige waar hij verlangde, was een goede visvakantie met zijn kleinzonen.

Ervaringen zoals deze vormen ons als volwassenen. De kleine lessen, de eenvoudige opmerkingen, dat ene compliment dat ons leven kan veranderen.

Ik ben gezegend met veel sterke mannelijke persoonlijkheden in mijn leven. En hoewel niemand perfect is, hadden ze allemaal een blijvende impact die me geholpen heeft de man te worden die ik nu ben. Ik geloof dat het deze ervaringen zijn die gezamenlijk onze opvattingen vormen over wat er echt toe doet in het leven, wat het betekent om volwassen te zijn en wat het betekent om een ​​goed mens te zijn.

Hier zijn nog enkele andere lessen die ik geleerd heb van de mannen in mijn leven:

Koester het leven

Mijn andere grootvader, die van de kant van mijn vader, is een gepensioneerde marineofficier en Vietnam-veteraan. Hij brengt het grootste deel van zijn dagen door met het lezen van boeken en het zitten op zijn terras. Hij is van het oude cowboytype en zijn beste vriend is een oude Seminole-indiaan, ook een voormalig marinier.

Als kind, herinner ik me hem als heel stil en heel streng. Vietnam had een zware tol van hem geëist. ’s Nachts hoorde ik hem soms schreeuwend wakker worden uit zijn nachtmerries. Toen ik ouder werd en meer interesse kreeg in militaire geschiedenis, besloot ik hem op een dag  vragen te stellen over de oorlog.

Als kind stelde ik dan ook de beruchte vraag die veteranen verafschuwen: “Heb je ooit iemand vermoord?” Mijn grootvader keek me aan en antwoordde met een schatting van het aantal slachtoffers. Ik riep “geweldig!” en ik heb hem in mijn hele leven nooit zo boos zien worden.

Tranen sprongen in zijn ogen. Zijn stem was kalm, maar hij klonk alsof hij wilde schreeuwen. Ik zal nooit vergeten wat hij zei:

“Het is niet goed om iemand te vermoorden. Weet je hoe dat voelt? Je realiseert je dat dit een persoon was die een vrouw, kinderen en een gezin had. Ze hielden van hem, en je nam dat van hen af. Dat is nu weg omdat je hem hebt vermoord. Kort daarna, kots je je darmen uit je lijf. De volgende keer dat je iemand vermoord, kots je weer je darmen uit je lijf. Daarna, geleidelijk aan, gaat je gevoel weg. En dan wordt het erg moeilijk om terug te komen. ”

Hij vertelde me dat hij geloofde dat hij had moeten sterven in Vietnam.  Daarom noemde hij elke dag nadien ‘een bonus dag’.

Mijn grootvader stelde zich daarna open en ik maakte er een weekendritueel om hem te bezoeken, naar zijn verhalen te luisteren, wat rond te hangen en oude films te bekijken. Hij was mijn held als kind. Hij leerde me om elke dag goed te leven, te beseffen dat iedereen een gezin heeft dat om hen geeft, en om de moed te hebben om lief te hebben.

Wees onafhankelijk

Mijn vader was altijd cooler dan ik toen ik opgroeide. Hij is zo een surfer type die opgroeide in Hawaï en altijd het talent heeft gehad om in het middelpunt van een feest te staan. Daarnaast heeft hij ook de gave om overal vrienden te maken. Hij is een ondernemer en heeft verschillende succesvolle bedrijven gehad.

Toen ik opgroeide zei hij me altijd “zet je nooit vast voor iemand anders”. Hij zei me dat als je voor iemand anders moet werken, je altijd een bedrijf moet kiezen waar je een vaardigheid kunt leren, zodat je het later zelf kunt gaan doen.

Er zijn veel mensen die hun hele leven voor het bedrijf van een ander werken, maar hoeveel je ook in dat bedrijf vooruitgaat, het zal nooit van jou zijn. Je helpt gewoon iemand anders bij het opbouwen van een bedrijf, je zult altijd verantwoording moeten afleggen aan iemand anders, je loopt altijd het risico ontslagen te worden als je buiten de lijnen kleurt, en je eigen creatieve vrijheid wordt altijd beperkt door de wil van iemand anders.

Het is de moeite waard om een ​​vaardigheid te ontwikkelen en je eigen bedrijf te leiden, ook al betekent dit dat je een beetje financieel verlies moet lijden. De echte prestatie is onafhankelijkheid.

Dit concept gaat dieper dan alleen bij je werk. Onafhankelijkheid is iets dat hij me ook heeft leren toepassen op andere gebieden van mijn leven.

Ik herinner me dat ik als kind andere kinderen hoorde praten over een of andere beroemdheid of over een bepaald tv-programma. Ik vertelde mijn vader op een dag hoe geweldig het zou zijn om ooit een van die beroemdheden te ontmoeten, en hij lachte het idee weg.

Wat hij zei klonk ongeveer als volgt: “Die mensen verschillen niet van jij of ik. Velen van hen zijn niet eens zo slim. Het enige waardoor ze opvallen, is dat ze in films te zien zijn. Het is gewoon hun werk. Het zijn net clowns, maar mensen aanbidden ze. Volg niet zomaar om het even wie enkel omdat iedereen dat doet. ”

Dat idee is bij mij blijven hangen. Mijn vader leerde me om mensen niet op een voetstuk te plaatsen alleen maar omdat een tv-programma of een film me dat opdrong. Het is belangrijk in het leven om je eigen maatstaven te hanteren om afwegingen te maken en zelf beslissingen te nemen, in plaats van anderen voor jou te laten denken.

Hou rekening met anderen als je iets doet

Na de middelbare school, aan het einde van mijn tienerjaren, volgde een zoektocht in mijn eigen ziel. Ik probeerde in die periode beter te begrijpen wat ‘een man zijn’ inhield. Omdat ik ietwat excentriek was, zag ik enkel een uitweg in het volgende. Ik besloot de samenleving te verlaten en een ouderwetse reis te maken naar mannelijkheid.

Die reis hielp me een van mijn mentors te vinden: een bergmens en tevens ook zwervende monnik.

Een van de vele lessen die ik van hem heb geleerd, was die over gezond verstand. We hielpen een vriend met zijn vloer en hadden een grote bandschuurmachine gehuurd. Toen we die terugbrachten naar de winkel, liet ik die in het midden van de wandelgang staan.

Mijn mentor vroeg me waarom ik die machine daar had gezet ​​waar mensen moesten lopen.

Toen hij zag dat ik over die vraag nadacht, legde hij me een interessant concept uit: “Gezond verstand is nadenken over hoe jouw acties een effect hebben op andere mensen.”

Hij legde uit dat het bij alles wat je doet, belangrijk is om even stil te staan bij de gevolgen voor anderen. Dat is de kern van gezond verstand.

Een goede man moet in zekere mate zijn ruimtelijke en sociale omgeving begrijpen. Hij moet ook het principe van oorzaak en gevolg snappen. De complexe nuances van wat sommige mensen beledigend vinden, vooral vandaag de dag, mogen hem niet verlammen.

Hij moet ernaar verlangen positief in het leven te staan.

Verdedig de mensen van wie je houdt.

Een van mijn beste vrienden met wie ik opgroeide, was een oom aan mijn vader’s kant.

Hij was lid van een bende geweest en had het om verschillende redenen altijd moeilijk om werk te vinden. Ondanks dit alles, blijft hij nog steeds een van de beste mannen die ik ooit heb gekend.

Het was Halloween. Hij en mijn tante namen mij en mijn broer mee op ‘trick-or-treat’ tocht.

Hij hoorde twee veel oudere tieners praten over hun plannen om mijn broer en mij te beroven van onze maskers. Toen hij dit hoorde zette hij die tieners heel doordacht op hun plaats. En ik veronderstel dat ze zich dit tot op de dag van vandaag herinneren. Er waren veel zulke situaties waarbij hij me uit de moeilijkheden hielp.

Hij was heel direct als hij onze familie moest verdedigen en hij leek nooit een greintje angst te hebben als hij dat deed.

Toen ik opgroeide, had ik nooit het gevoel dat ik me zorgen hoefde te maken over misdadigers of over bedreigingen van andere kinderen. Dat was vooral omdat ik wist dat mijn oom mij beschermde. Dat gaf een groot gevoel van veiligheid; Ik vond dan ook dat ik mijn best moest doen om geen problemen te veroorzaken, en zo de arme man uit de gevangenis te houden. Ik hoorde mijn tante ooit zeggen dat als hij er was, ze zich nooit zorgen hoefde te maken.

Naast dat geweldige vermogen om een ​​gevoel van veiligheid te geven aan zijn geliefden, leerde hij me ook dat het belangrijk is om tijd door te brengen met diegenen waar je om geeft. Veiligheid gaat tenslotte niet alleen om fysieke veiligheid. Dat heeft hij me ook laten zien. Als ik thuis ooit problemen had, liet hij na één telefoontje alles vallen en reed een uur of langer om me op te halen. We brachten vaak zomeravonden door met vissen en bleven op het strand tot in de vroege uurtjes. De grappen die we maakten en de verhalen die we vertelden behoren tot enkele van mijn beste jeugdherinneringen.

Het zijn die ervaringen – die kleine dingen – die er echt toe doen in het leven.

Door Joshua Philipp

 

 

 
SOORTGELIJKE ARTIKELEN