Zal Europa China straffen als Xi Hong Kong platwalst?

Is China banger voor de steun van Europa aan Hongkong dan de Amerikaanse heffingen?

Het besluit van president Trump om de Amerikaanse onderhandelingen over importheffingen te koppelen aan de Chinese aanpak van de aanhoudende protesten in Hongkong lijkt een slimme zet. Het toont duidelijk het belang van Hongkong aan in de ogen van Amerika en andere westerse democratieën. Het lijkt er ook op dat de Chinese leider Xi Jinping minder manoeuvreerruimte krijgt en dat het de onderhandelingspositie van de Verenigde Staten nog verder kan versterken.

Bovendien richt het aanbod van Trump om de Chinese leider persoonlijk te ontmoeten voor een vreedzame oplossing van de Hongkong-crisis, de aandacht van de wereld op Xi als de bron van potentieel geweld en intolerantie, in plaats van op Trump. Maar deze voordelen hebben misschien niet het effect dat Trump hoopt dat ze zullen hebben. Daar zijn een paar mogelijke redenen voor.

Wachten op 2020?

Ten eerste lijkt het erop dat China heeft besloten om Trump en zijn handelsoorlogsbeleid af te wachten. Als dat waar is, zou de hoop kunnen zijn dat Trump bij de presidentsverkiezingen van 2020 wordt vervangen door een soepelere Amerikaanse president.

Maar als dat het geval is, zijn er enkele zwaktes in die strategie. De meest voor de hand liggende is dat Trump de herverkiezing kan winnen. Een andere is dat nog eens twee jaar van heffingen meer schade zullen hebben toegebracht aan de toch al zwakke economie van China, waaronder een toename van de uittocht van fabrikanten en kapitaal.

Europa is de sleutel tot China’s groei

Daarom kan Europa, en niet de heffingen van Trump, een grotere zorg voor China zijn. Xi begrijpt dat de focus op de Europese handel de sleutel is om de effecten van de Amerikaanse heffingen te verminderen. Dagelijks vindt er ongeveer voor een miljard euro aan handel plaats tussen China en Europa en de investeringen van China in de Europese Unie (EU) zijn bijna verdubbeld, van 17,3 miljard euro in 2017 tot 29,1 miljard euro in 2018. Die handelsstroom is voor beide partijen van vitaal belang.

De handel biedt Peking ook de mogelijkheid om zijn betrekkingen met de EU uit te breiden. Niet alleen zijn de Europeanen een veel gewilliger handelspartner dan de Verenigde Staten, maar China en de EU delen ook recente ervaringen en standpunten over de moeilijkheden die zij ondervinden bij de samenwerking met Trump. Peking ziet de toenemende handel als een geopolitieke kans om de EU verder van Amerikaanse invloed af te leiden.

Het beleid van Hongkong brengt risico’s mee voor Xi Jinping

Xi geeft het misschien niet toe, maar zijn beleid van Hongkong dreigt de handelsbetrekkingen met de EU, waar China zo lang en hard aan gewerkt heeft, om te keren. En economisch gezien, nu de handelsbetrekkingen met de Verenigde Staten steeds slechter worden, kan China het zich niet veroorloven ook de handelsovereenkomsten met de Europeanen te verliezen.

Maar het zal voor China niet zo gemakkelijk zijn om in de gratie van de Europeanen te blijven als in het verleden het geval was. Het Huawei-schandaal met spionagesoftware blijft bijvoorbeeld een pijnlijk punt in een groot deel van West-Europa en benadrukt de bezorgdheid van de EU over de overname van kritieke sectoren door China. Als reactie hierop heeft de Europese Commissie onlangs een tienpuntenplan opgesteld om het gebrek aan evenwicht op de handelsbalans en de oneerlijke en destructieve handelspraktijken van China aan te pakken. Dat was al voordat de gebeurtenissen in Hongkong begonnen.

China’s campagne van druk op Europa

Deze doelstellingen helpen een verklaring te geven voor de gezamenlijke inspanningen van Chinese ambassadeurs om de Europeanen ervan te overtuigen zich achter Peking te scharen en tegen de demonstranten in Hongkong in te gaan. Wat deze inspanningen aan subtiliteit missen, wordt gecompenseerd door de intensiteit ervan. De anti-demonstrantencampagne van China omvat onder meer het schrijven van stukken waarin de demonstranten in Hongkong worden veroordeeld alsmede het uiten van openlijke kritiek op de Europese regeringen die dat niet doen.

Maar is dat voldoende Europa uit de traditionele houding ten opzichte van de Atlantische regio te halen?

Europa blijft achterdochtig ten opzichte van China

Net als de Verenigde Staten is de EU zeer gevoelig voor de dreiging die China en zijn technologiediefstal en consistente cyberaanvallen vormen voor zijn welzijn op lange termijn. Misschien wel net zo belangrijk, de liberale democratieën van West-Europa volgen nauwlettend het gedrag van China ten opzichte van de studenten van Hongkong, die protesteren tegen het totalitaire China om de restanten van hun eigen liberale democratie te behouden.

Toch heeft Europa nog steeds geen partij gekozen in de handelsoorlog tussen de V.S. en China. Bovendien profiteren sommige Zuid- en Oost-Europese landen van de miljarden aan Chinese investeringen en zouden zij graag meer zien. Maar het zijn Duitsland en Frankrijk – de leiders van de EU – die de richting zullen bepalen. En hoewel Britse verklaringen die China adviseren om geweld in Hongkong te vermijden, worden ontvangen met Chinese verwijten, zou het verstandig zijn voor de Chinese Communistische Partij (CCP) om er rekening mee te houden dat Hongkong met zijn zeer efficiënte juridische en financiële systemen een West-Europese (Britse) creatie is – niet van communistisch China – en dat het een grote rol speelt in China’s financiële betrekkingen met de wereld.

CCP verdeeld over Xi’s gebrek aan een plan

Maar er kan nog een andere, interne politieke reden zijn voor China’s openlijke inspanningen om Europa aan zijn kant te krijgen. Volgens de Nikkei Asian Review is de positie van Xi binnen de partij niet zo veilig als sommigen denken. Sommige leden van de partij staan op gespannen voet met Xi’s devaluatie van de yuan, zijn het niet eens met zijn weigering om een opvolger te noemen, zijn groeiende persoonlijkheidscultus en zijn management van de economie.

Bovendien is er een groeiende bezorgdheid binnen de CCP over de jarenlange vertraging die Xi heeft opgelopen bij de uitvoering van het vorige vijfjarig economisch plan. De CCP heeft de Chinese economie altijd al gepland met een lange termijndoelstelling, maar Xi’s getreuzel maakt de leden van de partij nerveus. Sommige leden zien het ontbreken van een geformaliseerd economisch plan als een groter obstakel voor China’s aanhoudende economische groei dan de Amerikaanse heffingen. Deze factoren vergroten het belang van het behoud en de groei van de handelsbetrekkingen met Europa’s steun, zowel in de handel als in geopolitiek opzicht tegen de Verenigde Staten.

Xi staat voor een delicate en misschien wel zware strijd om Europa aan de kant van China te krijgen. Hij beseft dat als hij Hongkong net als het Tiananmenplein behandelt, hij de steun voor zijn initiatief “One Belt, One Road” (OBOR, ook bekend als Belt and Road) zou kunnen verliezen, waardoor de handel met Europa en andere handelsvoordelen die China momenteel geniet in gevaar komen. Het verpletteren van de demonstranten in Hongkong zal niet alleen de reeds aangetaste reputatie van het communistische China aantasten, het zal ook Xi zwart maken en zijn internationale ontwikkelingsplannen tot zinken brengen.

Xi moet deze mogelijkheden zeker aan het afwegen zijn, anders zouden er weken geleden al tanks van het Volksbevrijdingsleger naar Hongkong zijn gerold.

 

Door James Gorrie

James Gorrie is een schrijver uit Texas. Hij is de auteur van “De China Crisis”.

De meningen die in dit artikel worden geuit zijn de meningen van de auteur en weerspiegelen niet noodzakelijkerwijs de meningen van The Epoch Times.

 

 
SOORTGELIJKE ARTIKELEN